14 Mart 2022 Pazartesi

John Mearsheimer'ın Rusya-Ukrayna Savaşı Hakkındaki Görüşleri

 

John J. Mearsheimer (1947-), Chicago Üniversitesi’nde çalışan ünlü bir Amerikalı Siyaset Bilimi Profesörüdür. Etkili bir uluslararası ilişkiler teorisyeni olan Mearsheimer, “saldırgan gerçekçilik” (offensive realism) akımının kurucusu kabul edilmektedir. John Mearsheimer, 4 Mart 2022 tarihinde katıldığı bir internet konferansında, Rusya-Ukrayna Savaşı'na ilişkin görüşlerini açıklamıştır. Bu yazıda, Mearsheimer'ın görüşleri özetlenecektir.

Konuşma kaydı

Konuşmasına ilk olarak savaşın sebeplerini sıralayarak başlayacağını belirten Mearsheimer, savaşa ABD (Amerika Birleşik Devletleri) veya Rusya'nın neden olduğu yönünde iki farklı görüşün olduğunu ve hangi görüş geçerli olursa olsun yaşananların bir felaket olduğunu belirtmektedir. Ukrayna'nın Kırım'ı kaybettiğini ve kendi görüşüne göre Donbass bölgesini de kaybedeceğini söyleyen Amerikalı akademisyen, savaş süresince Ukrayna'nın daha fazla toprak kaybedip kaybetmeyeceğinin gündemdeki soru olduğunu düşünmektedir. Bu süreçte Ukrayna ekonomisinin çöktüğünü ve şehirlerinin de büyük bir yıkıma uğramakta olduğunu vurgulayan Mearsheimer, bunun uluslararası ekonomiye ve ABD'deki ara seçimlerde Demokratlara büyük zarar vereceğini de sözlerine eklemektedir. Ek olarak, bu durumun ABD'nin Çin'e karşı Avrupa'yı bırakarak Asya'ya açılmasını da zorlaştıracağını düşünen Amerikalı konuşmacı, ayrıca bu sürecin Rusya'yı Çin'in kucağına ittiğini ve Doğu Avrupa'yı istikrarsız bir bölge haline getirdiğini iddia etmektedir.

Daha sonra bu felakette kimin sorumlu olduğuna dair görüşlerini açıklamaya başlayan Mearsheimer, Rusya'yı ve Rus lider Vladimir Putin'i suçlamanın akla ilk gelen seçenek olduğunu, ancak kendi görüşüne göre Batı dünyası ve ABD'nin bu yaşananlarda öncelikli sorumluluk sahibi olduğunu vurgulamaktadır. Bu sürecin 2008 yılında Ukrayna ve Gürcistan'ı NATO üyesi yapma kararının alınmasıyla başladığını belirten John Mearsheimer, Rusya'nın daha en başından bu sürece karşı olduğunu ve bunu hiçbir şekilde kabul etmeyeceğini ilan ettiğini sözlerine eklemektedir. Rusya'nın NATO'nun 1999 ve 2004 genişlemelerini hazmettiğini ancak Gürcistan ve Ukrayna konusunda kırmızı çizgilerini en başından gösterdiğini düşünen Amerikalı analist, Moskova'nın bunu bir "varoluşsal tehdit" olarak algıladığını da vurgulamakta ve 2008 yılında yaşanan Rusya-Gürcistan Savaşı'nı anımsatmaktadır. Batı'nın Ukrayna politikasının bir sacayağı şeklinde geliştiğini ve bileşenlerinin  (1)Ukrayna'yı NATO üyesi yapmak, (2) Ukrayna'yı AB (Avrupa Birliği) üyesi yapmak ve (3) Ukrayna'yı Turuncu Devrim'den başlayarak Batı yanlısı bir liberal demokrasiye dönüştürmek olduğunu işaret eden Amerikalı konuşmacı, Rusya'nın bu sürece hiçbir şekilde rıza göstermediğini ve bunu daha en başından gösterdiğini düşünmektedir. 

Ukrayna-Rusya çatışmasının 2014 yılı Şubat ayında yaşanan gelişmelerle başladığını hatırlatan Amerikalı akademisyen, bu süreci bir "darbe" olarak değerlendirmekte ve Rusya yanlısı Viktor Yanukoviç'in devrildiği bu süreçte ülkesi ABD'nin de parmağı olduğunu iddia etmektedir. Bu sürecin sonrasında Rusya'nın Kırım'ı ilhak ederek Ukrayna'dan kopardığının altını çizen Mearsheimer, ayrıca Rusya destekli milislerin Donbass (Donetsk ve Luhansk) bölgesinde Ukrayna merkezi hükümetine karşı bir iç savaş başlattıklarını da sözlerine eklemektedir. Son yaşanan savaş sürecinin ise, Moskova'nın algılamalarında 2021 yılı sonlarından itibaren Ukrayna'nın de facto olarak NATO üyesi olmaya başladığı düşüncesinden kaynaklandığının altını çizen Mearsheimer, de jure olarak NATO'nun Rusya'ya bir tehdit oluşturmadığını, ancak de facto olarak Rusya'nın bu durumu böyle algılamadığını düşünmektedir. Yazara göre, başta ABD olmak üzere Batı dünyasının silahlandırdığı, askeri eğitim verdiği ve diplomatik ilişkilerini geliştirdiği Ukrayna Rusya'nın algılamasında bir tehdit haline gelmiş ve savaş kaçınılmaz olmuştur. 

Bu görüş karşısında ABD'deki hükümet çevrelerinin bu savaşın NATO'nun genişlemesiyle alakalı olmadığı yönündeki görüşlerini de eleştiren Mearsheimer, Rusya'nın 2008'den beri NATO'nun genişlemesini temel gerekçe olarak öne sürdüğünü ve bunun Moskova için yaşamsal bir tehdit olarak algılandığını söylemektedir. Çoğu Amerikalının ve özellikle Amerikan siyasal elitinin bu duruma inanmadığını belirten konuşmacı, oysa Rusya'nın tavrını en baştan gösterdiğini hatırlatmaktadır. Bunun yerine, Amerikan siyasal elitinin Vladimir Putin faktörü üzerinde durduğunu ve bu durumu Putin'in kişisel olarak SSCB'yi ya da Büyük Rusya'yı canlandırmak istemesiyle açıklamayı tercih ettiğini belirten deneyimli akademisyen, bu nedenle Amerikalıların NATO genişlemesi sayesinde yayılmacı bir devlet olan Putin Rusya'sının Doğu Avrupa ya da Berlin'e girmesinin önlenebildiğini düşündüklerini ifade etmektedir. Bu argümanı birçok yönden hatalı bulan Amerikalı konuşmacı, ilk olarak Kırım ilhakı öncesinde Putin'in bir saldırgan olarak algılanmadığını ve NATO genişlemesinin Rusya'ya karşı bir politika olarak önerilmediğini hatırlatmakta ve bu anlamda beklenmedik bir hamle olan Rusya'nın Kırım ilhakı sonrasında bu argümanın ortaya atıldığını vurgulamaktadır. Bu yönüyle Obama yönetimini eleştiren Mearsheimer, bu argümanın daha çok kriz oluştuktan sonra ABD tarafından Rusya'yı suçlamak için üretildiğini ve yaygınlaştırıldığını iddia etmektedir. İkinci olarak, Putin'in SSCB'yi ya da Büyük Rusya'yı yaratmak ya da Ukrayna'yı topraklarına katmak amacında olduğunu hiçbir zaman söylemediğini belirten Mearsheimer, ekonomisi Teksas eyaletinden küçük bir ülke olan Rusya'nın buna uygun bir askeri ve ekonomik kapasitesinin olmadığının altını çizmektedir. Bu anlamda, Mearsheimer, bu argümanın da hatalı ve abartılı olduğunu düşünmektedir. Üçüncü ve son olarak, Rusya'nın Ukrayna'daki askeri harekâtının da ülkenin tamamını ele geçirmek temelinde gelişmediğinin altını çizen konuşmacı, bu nedenlerle Rusya ve Putin'in Batı dünyasında yanlış algılandığı veya yansıtıldığını düşünmektedir.

Daha sonra bundan sonra ne gelişebileceğine dair fikir yürüten John Mearsheimer, ABD'nin, Ukrayna'nın NATO üyesi olmasının iyi bir fikir olmadığını kabullenmek yerine giderek bu ülkeyi fiili bir NATO üyesi ve cephanelik haline getirdiğini ve bu nedenle savaşın kaçınılmaz hale geldiğini düşünmektedir. Son süreçte de Ukraynalıları Rus işgaline karşı direnmeye cesaretlendiren ABD'nin tavrını hatalı bulan Mearsheimer, ABD'nin kendisi savaşa girmeden Ukraynalıları öne sürdüğünü ve kimsenin Ukrayna'dan bir savaş zaferi beklemediğini sözlerine eklemektedir. Bu noktada Rusya'nın bundan sonraki tavrının ne olacağının önem kazandığını belirten konuşmacı, Batı'da Ukrayna'nın yeterince direniş gösterirse Rusların bu operasyondan vazgeçebileceği ya da Putin rejiminin tehlikeye girebileceği yönünde görüşler olduğunu, oysa büyük güçler siyaseti çalışan bir uzman olarak bunların beklenmesinin doğru olmadığını söylemektedir. Rusya'nın, Ukrayna'nın NATO üyeliğini varoluşsal tehdit olarak değerlendiren bir ülke olarak bu ülkeye askeri üstünlük sağlayamamasının daha da büyük güvenlik riskleri yaratacağını kaydeden Mearsheimer, bu durumda Moskova'nın daha da saldırgan davranacağını ve savaşın yıkımının çok yüksek düzeylere ulaşacağını belirtmektedir. Bu duruma örnek olarak ABD'nin İkinci Dünya Savaşı'nda Japonya'yı işgal etmeden uyguladığı yıkım politikasını veren Mearsheimer, Rusya'nın askeri başarısızlık durumunda nükleer gücünü de devreye sokabileceğini hatırlatmaktadır. Nükleer gücü olan ve yaşamsal bir tehditle karşı karşıya olan büyük bir gücü köşeye sıkıştırmanın çok hatalı ve tehlikeli bir politika olduğunun altını çizen Amerikalı konuşmacı, bu anlamda ülkesi ABD'nin Ukrayna politikasına destek vermemekte ve Rusya'nın ön alıcı savaşını akla yatkın hale getirmektedir. Durumun daha iyi anlaşılabilmesi için Amerikalı karar alıcıların Küba Füze Krizi'nde yaşadıkları tehdit algısını örnek olarak sunan Mearsheimer, dünyanın bir felakete sürüklenmemesi adına Rusya'nın pozisyonunun daha iyi anlaşılması gerektiğini düşünmektedir. 

Son olarak, büyük güçler arası ilişkilerin (great power politics) dikkatle incelenmesi gereken bir iş olduğunu vurgulayan John Mearsheimer, nükleer bir savaş riskini olası görmese de, böyle bir riskin var olması sebebiyle Amerikalıların bundan sonra çok dikkatli politikalar geliştirmeleri ve Rusya'nın köşeye sıkıştırılmaması gerektiğini düşünmektedir. Mearsheimer, ayrıca Rusya'nın askeri zaferini akla daha yakın bir ihtimal olarak görmekte; zira Amerikalıların bu savaşı o kadar da önemsemediklerini, ancak Rusların bu savaşı varoluşsal bir tehdit olarak değerlendirdiklerini ifade etmektedir. Mearsheimer, savaşın kaybedeninin ise ABD veya Batı dünyası değil, Ukrayna olacağını vurgulamaktadır. Bu anlamda, Amerikalı akademisyen, Ukrayna'yı bu yola iten ABD ve Batılı devletlerin bu durumda asıl sorumluluk sahibi olduklarını düşünmektedir. 

Doç. Dr. Ozan ÖRMECİ


7 Mart 2022 Pazartesi

Israeli President Isaac Herzog Set to Visit Turkey

 

Recently elected (2021-) Israeli President Isaac Herzog is set to visit Turkey this week on 9-10 March, 2022. The visit will be made upon the invitation by Turkish President Recep Tayyip Erdoğan. The Israeli President’s wife, Michal Herzog, will also accompany him during the visit.[1] The Israeli President Isaac Herzog and his wife will be welcomed to the Presidential Complex in an official ceremony at Ankara (Turkey’s capital), and then Istanbul to meet representatives of the Turkey’s Jewish community. The preparations for the visit started in February as a Turkish delegation visited Israel in last month to plan the visit.[2] In this article, I will try to analyze Herzog’s timely visit from the perspective of Turkish-Israeli and Turkish-Western world relations.

First of all, this visit marks an official visit from Israel to Turkey after 14 years. In that sense, Mr. Herzog will be the first Israeli leader to visit Turkey since 2008 (after then-Israeli Prime Minister Ehud Olmert’s visit in December 2008) and the first Israeli President since 2007 (after then-Israeli President Shimon Peres' visit in November 2007).[3] Thus, the visit represents a rapprochement between two states after a long break that was characterized by many political crises such as the Davos (One Minute) incident, low seat crisis, and most importantly the Mavi Marmara (Flotilla) case. It should not be forgotten that President Erdoğan was present and in charge of Turkey in all these crises; that is why, this represents a new approach to Turkish-Israeli bilateral relations on the side of Turkey’s long serving (2003-) leader. In fact, the rapprochement began with the 2016 Rome Memorandum[4] and more recently with Turkish President’s call to Herzog in order to congratulate his election.[5]

Secondly, the visit coincides with Turkey’s deteriorating relations with the United States (U.S.) and the EU and it might symbolize a restoring trust for Ankara in the Western alliance since Israel is a crystallized Western ally since its foundation. Thus, Turkey’s quest for restoring ties with Israel might be an effort to straighten up relations with these two centers. By fixing Turkish-Israeli relations, Turkish leadership might want to secure developing ties with the U.S. and the EU. On the other hand, it is a fact that with the Russian invasion of Ukraine, Turkey’s geopolitical position has become a revalued asset for Washington and Brussels. In that sense, Turkey’s effort to fix relations might be timely this time to take more Western encouragement and support.

Thirdly, it must not be forgotten that the long Benjamin Netanyahu era is over in Israel and Israel has now both a new President (Herzog) and a new Prime Minister (Naftali Bennett). Thus, opening a blank page could be possible with fresh actors such as Herzog and Bennett instead of Netanyahu, to whom President Erdoğan had personal antipathy due to events in Palestine. Mr. Herzog’s spokesperson said the visit was being coordinated with Prime Minister Naftali Bennett.[6] Israeli Prime Minister Naftali Bennett also supported President Herzog’s diplomatic efforts and said that “things are happening very slowly and gradually” between Jerusalem (Tel Aviv) and Ankara.[7] That is why, Ben Caspit describes the recent rapprochement as “mini-golden age between the two states driven by interests rather than a desire to rekindle young love after a stormy decade”.[8]

Fourthly, although two countries’ bilateral relations had ups and downs since the early formalization of relations in 1949, economic ties between two states have continued to develop despite of political crises. According to Turkish Statistical Institute (TÜİK), in 2020, Turkey exported 4.5 billion dollar worth products to Israel and imported 1.42 billion dollar worth products from Israel.[9] In 2021, export rate rose to 6.14 billion dollars and imports to 2 billion dollars.[10] Two countries, by year 2021 has a bilateral trade volume exceeding 8 billion dollars which is an important asset for the continuation of diplomatic relations. In that sense, Sözeri defined AK Parti era Turkish-Israeli bilateral relations as “much valor and full-speed trade” (bolca hamaset, tam gaz ticaret).[11]

Fifthly, recently discovered hydrocarbon resources in the Eastern Mediterranean is a potential area of collaboration between two states. Israel has transformed into a natural gas exporter in recent years and is a leading partner in Eastern Mediterranean Gas Forum. Recently, the U.S. withdrew its support from the Eastmed Pipeline Project[12], paving a way for alternative projects such as Turkish-Israeli Pipeline. Turkey on the other hand is in an economic crisis and wants to diversify its gas supplies by alternative projects. Thus, Turkish-Israeli cooperation in the Eastern Mediterranean could be possible in the years to come although Israel will not want to jeopardize its developing political and economic ties with Greece and Cyprus Republic. During his visit to Nicosia last week and Athens the week before, Israeli President Mr. Herzog assured Cyprus and Greece that mending relations with Turkey would not come at the expense of excellent relations with them.[13]

Lastly, Israeli President announced that his visit will be important opportunity to discuss and create a regional alliance on climate change.[14] As two influential actors, Israel and Turkey’s contribution to global struggle on climate change is worthy and necessary. An unstated important subject during the visit could be Iran’s nuclear program since both countries are against Tehran reaching nuclear weapons.

To sum up, Israeli President Isaac Herzog’s visit could be a turning point for the commencement of a new era in Turkish-Israeli and Turkey-Western world relations, but we have to wait for substantial developments in terms of security and energy cooperation to reach such conclusions.

Dr. Ozan ÖRMECİ

 

[1] TRT World (2022), “Israel's president set to visit Türkiye after 14 years”, 06.03.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.trtworld.com/turkey/israel-s-president-set-to-visit-t%C3%BCrkiye-after-14-years-55298.

[2] Lazar Berman (2022), “Turkish officials hold preparatory talks in Israel ahead of Herzog trip to Ankara”, The Times of Israel, 18.02.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.timesofisrael.com/senior-turkish-officials-visit-israel-ahead-of-herzog-visit-to-ankara/.

[3] The Jerusalem Post (2022), “Herzog to visit Turkey this week”, 05.03.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.jpost.com/israel-news/article-700423.

[4] Anadolu Ajansı (2016), “Türkiye-İsrail ilişkilerinde yeni dönem”, 27.06.2016, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.aa.com.tr/tr/dunya/turkiye-israil-iliskilerinde-yeni-donem/598140.

[5] Cumhuriyet (2022), “İsrail: Cumhurbaşkanı Herzog 9-10 Mart'ta Türkiye'ye resmi ziyarette bulunacak”, 05.03.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.cumhuriyet.com.tr/turkiye/israil-cumhurbaskani-herzog-9-10-martta-turkiyeye-resmi-ziyarette-bulunacak-1913283.

[6] Daily Sabah (2022), “Erdoğan, Herzog to discuss bilateral ties during historic visit”, 05.02.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.dailysabah.com/politics/diplomacy/erdogan-herzog-to-discuss-bilateral-ties-during-historic-visit.

[7] The Jerusalem Post (2022), “Herzog to visit Turkey this week”, 05.03.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.jpost.com/israel-news/article-700423.

[8] Ben Caspit (2022), “Israel's Herzog leads rapprochement with Turkey”, Al-Monitor, 11.02.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.al-monitor.com/originals/2022/02/israels-herzog-leads-rapprochement-turkey.

[9] See; http://rapory.tuik.gov.tr/07-03-2022-13:31:59-19613306581241990140950721711.html.

[10] See; http://rapory.tuik.gov.tr/07-03-2022-13:31:41-3500349613879112501774249202.html.

[11] Efe Kerem Sözeri (2018), “16 yılda İsrail ilişkileri: Bolca hamaset tam gaz ticaret”, Gazete Duvar, 29.05.2018, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.gazeteduvar.com.tr/forum/2018/05/29/16-yilda-israil-iliskileri-bolca-hamaset-tam-gaz-ticaret.

[12] Ahmet Gençtürk (2022), “US withdraws support from EastMed gas pipeline project”, Anadolu Ajansı, 11.01.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.aa.com.tr/en/world/us-withdraws-support-from-eastmed-gas-pipeline-project/2470881.

[13] The Jerusalem Post (2022), “Herzog to visit Turkey this week”, 05.03.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.jpost.com/israel-news/article-700423.

[14] Cumhuriyet (2022), “Israel's Herzog to visit Turkey says will discuss climate change with Erdogan”, 23.02.2022, Date of Accession: 07.03.2022 from https://www.cumhuriyet.com.tr/cumhuriyet-daily/israels-herzog-to-visit-turkey-says-will-discuss-climate-change-with-erdogan-1910334.