2019 Will Be the Year of Elections in Turkey

Turkey has been ruled by President Recep Tayyip Erdoğan with an iron fist via the emergency rule since the failed coup attempt of July 15, 2016. During this time period, ten thousands of people were imprisoned and sacked from their jobs due to their involvement into the coup attempt. Opposition voices in Turkey[1] and some international organizations such as Reporters sans frontières (RSF-Journalists without Borders) claim that the Turkish government uses this unlawful attempt as a pretext to create a more loyal bureaucracy to governing Justice and Development Party (AK Parti) and President Erdoğan.[2]

Turkish President Recep Tayyip Erdoğan

Everyone can easily feel the atmosphere of fear and doubt created over people who want to stay neutral or to oppose government’s policies in today's Turkey. Meanwhile, it is also a fact that Turkish people’s economic problems and Turkey's foreign policy troubles have doubled since the failed the coup attempt. However, Turkish President Recep Tayyip Erdoğan still enjoys a considerable support due to his increasing populist nationalist-Islamic rhetoric and Turkish Armed Forces’ military involvement into Syria via an operation called Olive Branch (Zeytin Dalı) which forces Turkish voters to support the government in this difficult period. Erdoğan’s another advantage is to take Turkish nationalist MHP (Nationalist Action Party) and its leader Devlet Bahçeli’s full support for the ongoing military operation in Syria and for the upcoming elections.[3] Laura Pitel from Financial Times claims that it was his poor opinion polling performance that forced Mr. Erdoğan to embrace an electoral pact with Turkish nationalists.[4] In this article, I am going to summarize recent political developments in Turkey and look at three elections that will be held in Turkey in 2019.

Mevlüt Uysal and Mustafa Tuna

Turkey will have three important elections in 2019; thus, we can say that 2019 will be the year of elections in Turkey. The competition between political parties and candidates have already started albeit difficulties caused by Turkey’s limited democracy under emergency law and war conditions. The first of these elections will be 2019 local elections that will be organized on March 31, 2019 Sunday. Local elections in Turkey are very important; because the control of big cities like İstanbul, Ankara and İzmir create economic advantages for political parties that govern these cities’ municipalities. It should not be forgotten that President Erdoğan’s unstoppable rise to power started immediately after his election as the municipal leader of İstanbul in 1994. Moreover, winning the local elections give voters confidence to vote for the winning party in the parliamentary and presidential elections in order to get better service and help from Ankara. The governing JDP has been ruling big cities like İstanbul and Ankara since 1994. However, President Erdoğan recently decided to change municipal leaders of these two biggest Turkish cities (Kadir Topbaş in İstanbul and Melih Gökçek in Ankara) by forcing them to resign. This might give opposition parties a greater chance to win the local elections since both of these politicians were very popular among the Islamist-conservative people. However, President Erdoğan thinks that it was his charismatic leadership and political Islamist system (tradition) that created these stars and he could easily create new stars for replacing Gökçek and Topbaş. The current municipal leaders of JDP are Mustafa Tuna (Ankara) and Mevlüt Uysal (İstanbul). These two politicians are well respected and they do not have any corruption allegations, but it is also a fact that they are unknown by people in the street. However, we can say that Tuna and Uysal will still be favorite candidates if they are chosen as candidate by their party and President Erdoğan.

Mehmet Akif Hamzaçebi

The only party that seems to have chance to defeat JDP in local elections in 2019 is pro-secular Republican People’s Party (RPP-Cumhuriyet Halk Partisi). The party already controls Turkey’s third biggest city İzmir for several years and has a large support both in İstanbul and Ankara. RPP’s İstanbul candidate will probably be Mehmet Akif Hamzaçebi[5], a charismatic social democratic politician from Trabzon. With a good program and pr campaign, Hamzaçebi could win the local elections and might start a new advancement period for his party. In the last year presidential referendum, both Ankara, İzmir and İstanbul voters were against President Erdoğan.[6] However, except İzmir, the results were very close and JDP and President Erdoğan has still higher chance to win the municipalities with good candidates as well as NAP support. Thus, President Erdoğan might choose new and more popular candidates for 2019 local elections in order not to risk losing. Prime Minister Binali Yıldırım for instance could be a good candidate for Istanbul municipality since he was the Minister of Transportation in Turkey before becoming PM and the biggest problem of Istanbul seems to be its traffic jam. RPP’s Ankara candidate on the other hand is still a mystery. RPP was very close to win the elections in 2014 with a candidate coming from NAP (MHP) tradition, Mr. Mansur Yavaş. Yavaş in fact lost the elections in a controversial way and claimed to win the elections.[7] Yavaş can still be a very good candidate for RPP, but President Erdoğan’s electoral pact with NAP could reduce his votes. Eskişehir municipal leader Yılmaz Büyükerşen, party’s opposition leader Muharrem İnce, former Ankara municipal leader Murat Karayalçın, party’s Manisa deputy Özgür Özel and party’s Ankara deputy Levent Gök are some of the names RPP leader Mr. Kemal Kılıçdaroğlu can choose as his Ankara candidate. These are the most popular and well-known names of CPP, a party that has not been able to create political stars in recent years. In İzmir, RPP is already the favorite whether they choose the current municipal leader Mr. Aziz Kocaoğlu as their candidate or not. So, in Ankara and İstanbul there might be a very interesting race between JDP and RPP and anything could happen if RPP chooses right candidates and makes good electoral programs addressing to people’s daily life problems such as traffic jam, astronomic housing prices, problems of public transportation etc.

İlhan Kesici

The second and third elections of Turkey will take place on November 3, 2019 for parliamentary seats and the presidential post. I already tried to analyze 2019 presidential elections for UPA few weeks ago[8] and concluded that President Erdoğan is still the big favorite, but if RPP and the newly established center-right Good Party (İyi Parti) could find a common candidate who could appeal to Turkey’s conservative voters also, they could a have chance against Erdoğan especially if we go to the second round. Mr. Abdullah Gül, Mr. İlhan Kesici or Mrs. Meral Akşener could be such a good candidate that could unify all oppositional groups in Turkey.

Meral Akşener

Let me here introduce some results from the recent opinion polls made in Turkey by different companies. Konsensüs Company for instance made a poll in January 2018 and found that support for Mr. Erdoğan’s presidency is around 47 % and he could easily win the presidential election with NAP support.[9] SONAR Company on the other hand claimed that Erdoğan’s support is only around 46 % including NAP votes by January 2018 and thus, 2019 presidential race will not be a piece of cake election for Mr. Erdoğan.[10] Lastly, Gezici Company in January 2018 found out that Mrs. Akşener (42.7 %) and Mr. Erdoğan’s (45.2 %) public support for presidency are very close if they would go to second round together.[11] These results are contradicting, but they still give us an idea about what could happen. So, the most probable outcome is still Erdoğan’s victory although the opposition has a much higher chance compared to Russian presidential election for instance.

Simultaneously with the presidential election, on November 3, 2019 Turkey will also have a parliamentary election for 600 parliamentary seats in Turkish Grand National Assembly (TBMM). Although TBMM’s role will be rather limited in the new political system of Turkey, parliamentary election is still important for prestige and for controlling the legislative power. Konsensüs Company’s January 2018 polls declared JDP as the biggest favorite of parliamentary elections with 44.9 % of the votes, while RPP had 23.7 %, NAP had 10.6 % and pro-Kurdish People’s Democratic Party-PDP (HDP) had 9.1 % support.[12] AKAM Company’s February 2018 results were; 40.20 % for JDP, 25.50 % for RPP, 13.30 % for Good Party, 12 % for PDP and 7.30 % for NAP.[13] Most recently, ORC Company in March 2018 predicted JDP’s landslide victory with 48.2 % support and declared RPP support as 24.6 %.[14] These results show that JDP will become the winner of the parliamentary election anyway, but the election results will tell us how strong their support is among the Turkish public.

Finally, it is not wrong to conclude that 2019 will be tough year for Turkish economy due to electoral costs, increasing polemics between presidential candidates and political party representatives and ongoing military operation in Syria. However, I am certain that Turkish people will continue to act as a honorable nation that hosts most refugees in the world without any complaints and that fights against all kinds of terrorist organizations without any distinction.

Dr. Ozan ÖRMECİ

[1] http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/siyaset/615279/CHP_li_Yedekci__Darbe_bahane__Ankara_da_rant_ve_Baskanlik_oyunu_sahnede.html.
[2] https://www.amerikaninsesi.com/a/darbecilere-savasmak-bahanesiyle-muhalefete-darbe-yapildi/3944440.html.
[3] http://www.hurriyetdailynews.com/mhp-will-not-present-presidential-candidate-for-2019-election-bahceli-125379.
[4] https://www.ft.com/content/5482ed58-171e-11e8-9e9c-25c814761640.
[5] https://www.a24.com.tr/chpnin-2019-istanbul-belediye-baskani-adayi-akif-hamzacebi-kimdir-nereli-haberi-40106863h.html.
[6] http://www.sozcu.com.tr/2017/gundem/istanbul-ankara-izmir-referandum-sonuclari-oy-oranlari-1798863/.
[7] http://www.hurriyet.com.tr/gundem/mansur-yavas-secimi-biz-kazandik-26117619.
[8] http://politikaakademisi.org/2018/01/16/early-comments-for-turkeys-2019-presidential-election/.
[9] http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/turkiye/902107/Fatih_Altayli_nin_acikladigi_ankette_MHP_surprizi.html.
[10] http://www.cumhuriyet.com.tr/foto/foto_galeri/905050/1/SONAR_in_son_anketi__Erdogan_in_ikinci_turda_da_secilmesi_cok_zor.html.
[11] http://www.yenicaggazetesi.com.tr/son-anket-sonuclari-aciklandi-aksenerle-erdogan-arasindaki-fark-kapaniyor-182238h.htm.
[12] http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/turkiye/902107/Fatih_Altayli_nin_acikladigi_ankette_MHP_surprizi.html.
[13] http://www.mynet.com/haber/guncel/unlu-anket-sirketinin-sahibi-twitter-dan-paylasti-iste-son-anket-3756468-1.
[14] http://www.gazetevatan.com/son-secim-anketi-bomba-ittifak-detayi-1147397-gundem/.

Yeni Sunum: "Türk-Amerikan İlişkileri"

Beykent Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi (İngilizce) bölümü öğretim üyesi ve Uluslararası Politika Akademisi (UPA) Genel Koordinatörü Dr. Ozan Örmeci, 7 Mart 2018 tarihinde Marmara Üniversitesi'nde düzenlenen "Siyaset ve Diplomasi Okulu" kapsamında "Türk-Amerikan İlişkileri" konulu bir sunum gerçekleştirdi. Sunumunda, Örmeci, Suriye krizi başta olmak üzere Türk-Amerikan ilişkilerinin geleceğine dair önemli sorunlara parmak bastı ve çeşitli çözüm önerilerinde bulundu. Aşağıda bu sunumdan bazı karelere ulaşabilirsiniz.

Dr. Ozan Örmeci'den Yeni Sunum: "2017 Almanya Federal Seçimleri ve SPD’nin Türkiye ile İlişkilere ve Almanya’daki Türklere Bakışı"

Uluslararası Politika Akademisi (UPA) Genel Koordinatörü ve Beykent Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi (İngilizce) bölümü öğretim üyesi Dr. Ozan Örmeci, 3 Mart 2018 tarihinde Taksim Point Hotel’de Euro Politika dergisi tarafından Friedrich Naumann Vakfı sponsorluğunda düzenlenen "2017 Almanya Federal Seçimleri ve AB-Türkiye İlişkilerinin Geleceği" panelinde "2017 Almanya Federal Seçimleri ve SPD’nin Türkiye ile İlişkilere ve Almanya’daki Türklere Bakışı" başlıklı bir sunum gerçekleştirdi. Etkinliğe Liberal Demokrat Parti (LDP) eski Genel Başkanı Cem Toker, Kadir Has Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Serhat Güvenç, İstanbul Medipol Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Mert Bilgin, Bahçeşehir Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Ebru Canan Sokullu, İktisadi Kalkınma Vakfı (İKV) Genel Sekreteri Doç. Dr. Çiğdem Nas ve Başkent Üniversitesi öğretim üyesi Yrd. Doç. Dr. Sezgin Mercan da katıldılar. Toplantıda sunulan bildiriler, ilerleyen haftalarda Euro Politika dergisi tarafından kitap olarak da yayımlanacaktır. Aşağıda, bu etkinlikte Dr. Ozan Örmeci'nin yaptığı sunumun makale formatındaki metnini ve etkinlikten bazı fotoğrafları bulabilirsiniz.

Konuşma metni (makale formatında)

Panel afişi

Euro Politika dergisinden Ali İzzet Keçeci ve Yusuf Ertuğral'la

Prof. Dr. Serhat Güvenç-Prof. Dr. Mert Bilgin-Yrd. Doç. Dr. Sezgin Mercan-Yrd. Doç. Dr. Ozan Örmeci-Doç. Dr. Çiğdem Nas-Doç. Dr. Ebru Canan Sokullu

Başka bir açıdan panel kürsüsü

LDP eski Genel Başkanı Sayın Cem Toker'le

Panelin ardından Taksim Point Hotel'in çatı katında

Panelistlerle gün sonunda

Safwan M. Masri’den ‘Bir Arap Anomalisi: Tunus’

Arap Baharı sürecinde demokratik ve laik bir rejim sistem kurmayı başaran ve bu süreçten başarıyla çıkan tek ülke olarak tüm dünyada dikkatleri üzerine çeken Tunus hakkında, son dönemde ciddi akademik çalışmalar da yapılmaya başlanmıştır. Bu çalışmalardan birisi de, Columbia Üniversitesi’nde ders veren Ürdünlü akademisyen Safwan M. Masri’nin[1] yazdığı ve Columbia University Press tarafından geçtiğimiz yıl basılan Tunisia: An Arab Anomaly[2] (Bir Arap Anomalisi: Tunus) adlı eserdir. Masri, kitabın yayımlanması sonrasında Amerikan düşünce kuruluşu Carnegie’nin Orta Doğu Merkezi (Carnegie Middle East Center) tarafından düzenlenen bir akademik oturumuna katılmış ve kitabında işlediği fikirleri anlatmıştır. Bu yazıda, bu oturum özetlenecektir.

Oturum kaydı

Safwan M. Masri, konuşmasına Ürdünlü bir akademisyen olarak neden Tunus hakkında kitap yazdığı sorusuna cevap vererek başlamakta ve kendisinin Tunus’u seçmediğini, bir anlamda Tunus’un kendisini seçtiğini söylemektedir. Tunus’un Arap Baharı sürecinde barışçıl demokratik bir rejim inşa edebildiğini ve bunun kendisinin dikkatini çektiğini belirten Masri, bölgede (Orta Doğu ve Kuzey Afrika) 1960’lar ve 1970’lerde uzun yıllar yaşamış bir Arap akademisyen olarak, bu nedenle bu ülkeyi çalışmak istediğini söylemektedir. 

Daha sonra Tunus’un son yıllarda yaşadığı politik gelişmeleri kısaca özetleyen Masri, İslamcı Ennahda partisinin iktidardan çekilmesiyle Tunus’ta demokratik rejimin yerleştiğini ve bugün Tunus’un Arap dünyasındaki tek laik ve demokratik ülke (hatta tüm İslam dünyasındaki tek laik ve demokratik ülke) olduğunu söylemektedir. Bu bağlamda, Tunus’u akademik olarak çalışmanın çok önemli olduğunu belirten Safwan M. Masri, Tunus’ta “Yasemin Devrimi” olarak bilinen sürecin bazı yönleriyle sürpriz (beklenmedik), bazı yönleriyle ise beklenen bir gelişme olduğunu söylemektedir. Tunus’ta protesto gösterilerinin daha önceleri -2008’de- Gafsa bölgesinde başladığını, ama ekonomik sorunlar odaklı ve yolsuzluk karşıtı temelde organize edilen bu gösterilerin Zeynel Abidin Bin Ali rejimince kaba kuvvetle bastırıldığını hatırlatan akademisyen, Tunus’taki baskı rejiminin bu süreç sonrasında 2008-2010 döneminde de Wikileaks belgeleriyle sarsıldığını sözlerine eklemektedir. Bu olayların halkın rejime yönelik tepkisini çok yüksek seviyelere getirdiğini söyleyen Masri, ekonomik sorunlarla birlikte bu sorunların birleşmesiyle, 2010-2011 yılındaki devrim sürecinin kaçınılmaz hale geldiğine işaret etmektedir. Halkın ekonomik büyümeden pay alamaması, yolsuzluk ve genç işsizliği gibi sorunların 2008 küresel ekonomik krizinden sonra daha da arttığını hatırlatan Ürdünlü akademisyen, 2010 yılında Muhammed Bouazizi adlı Tunuslu seyyar satıcı gencin kendini yakmasıyla bir devrim sürecinin başladığını anlatmaktadır. Tunus Genel İş Sendikası’nın (UGTT) bu ülkedeki istisnai gücüne de dikkat çeken Masri, Tunus tarihinde milliyetçi ve anti-kolonyalist amaçlarla kurulan ve Marksist çizgide olmayan bu yapının zamanla tüm ülke çapında etkili ve saygın bir işçi örgütü olmayı başardığını söylemektedir. Habib Burgiba ve sonrasında Bin Ali dönemlerinde bile UGTT’nin tam anlamıyla devletin kontrolü altına girmediğini ve bölgesel gücünü koruduğunu belirten Masri, 2010-2011 döneminde de bu örgütün süreçte rol oynayan aktörlerden biri olduğunun altını çizmektedir.

Tunisia: An Arab Anomaly

Tunus Devrimi sürecinde birçok sosyal grup ve aktörün pozitif rolünün olduğunu belirten Masri, Muhammed Bouazizi ve UGTT ile birlikte farklı siyasi partiler ve Tunuslu gençlerin de bu süreçte büyük rol oynadıklarının altını çizmiştir. Tüm bu etkenlerin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan sinerjinin Tunus Devrimi veya Yasemin Devrimi’ni ve sonrasındaki demokratikleşme sürecini ortaya çıkardığını kaydeden akademisyen, Tunus’taki bu deneysel sürecin Arap dünyasına bir ilham kaynağı ya da model olarak sunulup sunulamayacağı konusunda ise kitabında ihtiyatlı davrandığını söylemektedir. Tunus’un halen daha son derece kırılgan bir demokrasi olduğuna dikkat çeken yazar, yabancı ülkelerin etkisinin de Tunus üzerinde çok yoğun olduğunu söylemektedir. Tunus’un enerji zengini olmayan küçük ve homojen yapıda bir devlet olarak bugüne kadar yabancı etkisinden iyi yönde etkilendiğine ve yapısal olarak kaynak lanetinden (resource curse) muzdarip olmadığına vurgu yapan Masri, bu noktada özellikle Katar ve Birleşik Arap Emirlikleri gibi ülkelerin son dönemde Tunus üzerinde ekonomik nüfuz elde etmeye çalıştıklarına değinmektedir. Bu ülkelerin de etkisiyle, Tunus’ta yaşanan demokratikleşme süreci ile beraber "yolsuzluğun da demokratikleştiği" yeni bir döneme dikkat çeken Masri, ekonomideki büyüme performansına rağmen sorunların tamamen çözülmediğine de vurgu yapmaktadır. Tunus Parlamentosu ve Cumhurbaşkanı Beji Essebsi’nin (El-Beci Kaid es-Sibsi) geçmişte yolsuzluğa karışmış bireylere yönelik bir af yasası getirdiğine de dikkat çeken yazar, bunun ekonomiyi canlandırmayı amaçladığını belirtmektedir. Sivil toplumun bu süreçte rövanşist bir mantık gütmemesinin doğru olduğunu ima eden yazar, bu zor dönemleri başarıyla atlatan Tunus’un geleceği hakkında umutlu konuşmaktadır.

Konuşmasının sonraki bölümünde Tunus’un biricikliğine (özgünlüğüne) dikkat çeken Safwan M. Masri, Tunus’u laik ve demokrasi yapan faktörler arasında homojen (türdeş) nüfusa sahip olmasını, coğrafi olarak Akdeniz kıyısında yer almasını ve yüzlerce yıldır aynı sınırlar içerisinde yaşamasını saymakta (konuşmasının son bölümünde bunlara gelişmiş bir sivil toplum karşısında Tunus’un küçük ve apolitik bir ordusunun olmasını da eklemiştir) ve bunların çok güçlü bir Tunuslu kimliği yaratmayı başardığını vurgulamaktadır. Osmanlı döneminde bile Tunus’un yarı-özerk statüsünün olduğunu vurgulayan Masri, 19. yüzyıldan itibaren Tunus’ta birçok önemli entelektüel ve siyasi figürün yetiştiğini de aktarmaktadır. Bu kişilerin Avrupa ile derin bağlarının olduğunu kaydeden yazar, bu noktada özellikle Britanya (Birleşik Krallık), Fransa, İtalya ve Malta gibi Batılı ülkeleri öne çıkarmaktadır. Bu bağlamda, Tunus’un Avrupa modernleşmesi ve kültüründen yoğun şekilde etkilendiğini ve Avrupa merkezli modern düşüncelerin Tunus’a diğer İslam ülkelerine kıyasla çok daha erken girdiğini vurgulayan yazar, Tunus’ta Hüseynî hanedanından I. Ahmet Bey’in (Ahmed Bey) köleliği Britanya etkisiyle daha 1846 yılındayken yasakladığını ve ilerleyen yıllarda Tunuslu devlet adamlarının Amerikalılara benzer şeyi yapmaları konusunda tavsiye verdiklerini hatırlatmaktadır. Ahmed Bey’in Kuran’dan alıntılar yapması ve yaptıklarını İslam’la meşrulaştırması sayesinde köleliği kaldırabildiğini vurgulayan yazar, 1857’den itibaren gayrimüslimlerin de Tunus’ta siyasi iktidarlarca korunmaya başladıklarını belirtmektedir. Bu noktada, Şeriat yasalarınca idam edilen Yahudi din adamı Batto Samuel Sfez vakasının II. Muhammed döneminde Tunus’ta gayrimüslimlerin koruma altına alınmasını sağladığını ve Tunus’ta 1861 yılında yapılan anayasanın İslam dünyasında bir ilk olduğunu hatırlatan Masri, dolayısıyla, Tunus’un bugünkü öncü konumunun tarihte de bir karşılığı olduğunu ortaya koymaktadır. Bu açıdan topluma demokrasi ve laiklik temelinde doğru yön veren siyasi ve entelektüel figürlerin Tunus tarihi açısından yeni olmadığını belirten Ürdünlü yazar, bu şekilde sekülerizm ve demokrasinin temellerinin onlarca yıl öncesine dayandığını ispatlamaktadır. Mısır’ın aksine Tunus’ta reform sürecinin yıllar içerisinde sürekli devam ettiğini, Zeytune Camii ve üniversitesinin El Ezher Üniversitesi’nden yıllarca önce kurulduğunu ve Zeytune çıkışlı İslam âlimlerinin El Ezher ekolü mensubu hocaların aksine laiklik yanlısı fetvalar verdiğini belirten konuşmacı, bu açıdan Tunus’un dünyada fazla bilinmeyen ama gerçekte Arap-İslam dünyasında öncü bir ülke olduğunu iddia etmektedir. Tunus’un Genç Tunuslular (Jeunes Tunisiens) hareketiyle 1880’lerde İslam dünyasında seküler milliyetçi hareketlerin de ateşini yakan ilk ülke olduğunu sözlerine ekleyen Masri, Tunuslu entelektüel ve devlet adamlarının Fransız eğitim sisteminden yoğun olarak etkilendiklerini Sorbonne’da eğitim alan Habib Burgiba örneğiyle açıklamaya çalışmıştır. 

Konuşmasının son bölümünde, konuşma boyunca bahsettiği Tunus’u farklı kılan olumlu özellikleri tekrarlayan Safwan M. Masri, laik eğitim sistemi ve laikliği destekleyen İslamcı düşünür ve devlet adamlarının Tunus’u bugünkü konumuna getirdiklerini ve Yasemin Devrimi sürecinde ve sonrasında yaşananların kesinlikle tesadüfi olmadığını belirtmektedir. Tunus'un kadın hakları ve eğitim sistemi konusunda da İslam dünyasındaki öncü ve en iyi durumdaki ülke olduğunu belirten konuşmacı, fikirlerini somut bazı örneklerle destekleyerek güçlendirmektedir. Konuşma, her ne kadar kitaptaki detaylardan bahsedilmese de, oldukça doyurucu ve etkileyicidir. Ayrıca şunu da belirtmek gerekir ki, Tunus, Türkiye’nin demokratik açıdan çok kötüye gittiği şu son dönemde, İslam dünyasındaki başarılı bir model olarak hem ülkemizde, hem de dünyada daha çok ilgiyi hak etmektedir.

Dr. Ozan ÖRMECİ

---

[1] Hakkında bilgiler için; https://en.wikipedia.org/wiki/Safwan_M._Masri.

[2] Kitabı almak için; https://www.amazon.com/Tunisia-Anomaly-Safwan-M-Masri/dp/0231179502.

UPA Genel Koordinatörü Dr. Ozan Örmeci KRT'de Aslı Kurtuluş'un Konuğu Oldu

Uluslararası Politika Akademisi (UPA) Genel Koordinatörü ve Beykent Üniversitesi öğretim üyesi Dr. Ozan Örmeci, 23 Şubat 2018 tarihinde KRT'de yayınlanan "Gün İzi" programında Aslı Kurtuluş'un konuğu oldu ve Suriye'deki güncel gelişmeleri ve Türk dış politikasını değerlendirdi. Aşağıda bu programın kaydını bulabilirsiniz.