18 Kasım 2026 Çarşamba

UPA Yazarı Prof. Dr. Ghadir Golkarian'a Armağan Eser: Söz, Kültür ve Dünya (Word, Culture and the World)

 

KKTC merkezli Yakın Doğu Üniversitesi (YDÜ) öğretim üyesi ve Uluslararası Politika Akademisi (UPA) uzmanı İranlı ünlü yazar ve akademisyen Prof. Dr. Ghadir Golkarian'ın mesleki yaşamını onurlandırmak için meslektaşları ve dostları tarafından hazırlanan makalelerden oluşan armağan kitabı Söz, Kültür ve Dünya (Word, Culture and the World) geçtiğimiz gün yayımlandı. Demavend Yayınları tarafından basılan ve Prof. Dr. Nimet Yıldırım editörlüğünde hazırlanan 281 sayfalık armağan eserde edebiyat, tarih, kültür ve siyaset alanlarında hazırlanmış ve Türkçe, Farsça ve Azerbaycan Türkçesiyle yazılmış birçok farklı makale yer alırken, Uluslararası Politika Akademisi (UPA) Kurucu Genel Koordinatörü Prof. Dr. Ozan Örmeci de "Papa XIV. Leo'nun Türkiye Ziyareti ve Türkiye-Vatikan İlişkileri" başlıklı bölümle kitaba katkıda bulundu.

Söz, Kültür ve Dünya kapak

Kitabın künyesi:

ISBN: 978-625-7087-75-9

Yayınevi: Demavend Yayınları (182)

Basım: 1. Baskı, İstanbul, 2026

Yayın yönetmeni: Neval Güzelyüz

Editör: Prof. Dr. Nimet Yıldırım

Kapak tasarımı ve iç düzen: Demavend Yayınları

Eserin türü: Araştırma-İnceleme

Eserin özgün dili: Türkçe

Prof. Dr. Ghadir Golkarian'a meslektaşlarından büyük onur

Kitaptan bazı bölümlere ise aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz:

Jensen Huang Skandalı, Nvidia ve ABD-Çin Teknoloji Rekabeti: Singapur'un Artan Stratejik Önemi

 

Özet: ABD ile Çin Halk Cumhuriyeti arasında son yıllarda gelişen ve bilhassa yapay zekâ ve genel olarak teknoloji alanındaki rekabet, yalnızca daha hızlı işlemci geliştirme yarışı olmaktan çıkarak, son birkaç yılda yarı iletken üretimi, veri merkezleri, bulut bilişim, enerji altyapısı, yazılım ekosistemleri ve ihracat kontrollerini de kapsayan çok katmanlı bir jeopolitik mücadeleye dönüşmüştür. Bu dönüşümün merkezindeki Nvidia firması, bu rekabette ABD'nin teknolojik üstünlüğünün en önemli araçlarından biri hâline gelirken, Çin'in yerli çip ve yapay zekâ kapasitesini geliştirme çabaları bu rekabetin uzun vadeli niteliğini göstermektedir. Asya'daki küçük bir ada devleti olan Singapur ise, yarı iletken üretiminden veri merkezi işletmeciliğine, lojistik bağlantılardan bulut hizmetlerine uzanan konumuyla bu rekabetin kritik düğüm noktalarından biridir. Singapur merkezli Megaspeed International hakkındaki incelemeler ve ABD Ticaret Bakanlığı'nın 16 Kasım 2026 tarihli yeni geçici nihai kuralı, fiziksel çip sevkiyatının yanı sıra, uzaktan işlem gücü erişiminin de ihracat kontrolü kapsamına alınmaya başladığını göstermektedir. Çalışma, son haftalarda Nvidia firması CEO'su Jensen Huang etrafındaki tartışmaları magazinel boyutundan ayırarak, şirket yönetişimi, ulusal güvenlik, üçüncü ülkeler ve teknoloji egemenliği çerçevesinde değerlendirmektedir.

Anahtar Kelimeler: Nvidia, Jensen Huang, ABD-Çin rekabeti, Singapur, Megaspeed, yarı iletkenler, yapay zekâ, ihracat kontrolleri, bulut bilişim.

**********************************************************************************

Giriş: Yapay zekâ altyapısı yeni jeopolitik rekabet alanı

Yazılarımız ve analizlerimizde sıklıkla işlediğimiz ve 21. yüzyılın -en azından- ilk yarısına damga vuracağını düşündüğümüz ABD-Çin rekabetinin en önemli boyutlarından biri de teknoloji rekabetidir. Çin'in kendisine özgü modeliyle son birkaç on yılda kaydettiği muazzam ilerleme ABD'yi oldukça rahatsız ederken, Washington, 2010'dan başlayarak stratejik üstünlüğünü korumak adına daha korumacı ve güvenlikçi politikalar izlemeye başlamıştır. Bu bağlamda, 2010'larda Asya Pivot (Pivot to Asia) politikasını başlatan ABD, bölgedeki müttefikliklerini ve askeri varlığını geliştirmeye gayret ederken, ayrıca Çin'i teknoloji hırsızlığı ve tersine mühendislikle suçlayarak dünyadaki olumlu imajını zedelemeye çalışmıştır. ABD'nin bu politikası tek bir siyasal parti veya liderle de sınırlı değildir; nitekim ABD, Çin'le ticaretinde hem Cumhuriyetçi Donald Trump, hem de Demokrat Joe Biden'ın başkanlık dönemlerinde ciddi sınırlamalar getirmeye başlamıştır. Bu tedbirler küresel ekonomiyi yavaşlatırken, ABD'nin stratejik üstünlüğünü korumayı amaçlamaktadır. Bu anlamda ABD politikası partiler üstü bir devlet politikası niteliği göstermektedir. 

Özellikle yapay zekâ (AI) alanında yoğunlaşan Washington ile Pekin arasındaki bu güç mücadelesi, salt algoritmaların ve büyük dil modellerinin performansıyla da sınırlı değildir. Bu modellerin eğitilmesi ve çalıştırılması için gerekli gelişmiş işlemciler, yüksek hızlı bellek, gelişmiş paketleme teknolojileri, veri merkezleri, elektrik, soğutma, ağ altyapısı ve uzman insan kaynağı birlikte değerlendirilmelidir. Başka bir ifadeyle, yapay zekâ rekabetinin temel birimi tek bir çip değil, çipten enerjiye ve yazılımdan bulut erişimine uzanan bütünleşik bir endüstriyel sistemdir.

Bu nedenle, ABD ile Çin arasındaki teknoloji rekabeti, klasik ticaret anlaşmazlıklarından farklı olarak ekonomik güvenlik, askerî kapasite, istihbarat, siber güvenlik ve küresel standartların belirlenmesi gibi alanlarla doğrudan ilişkilidir. Washington'ın gelişmiş yarı iletkenlerin Çin'e satışını sınırlama politikası, Pekin'in yerli teknoloji ekosistemini güçlendirme stratejisi ve Singapur gibi üçüncü ülkelerin altyapı merkezlerine dönüşmesi, bu yeni jeopolitik tablonun birbirinden ayrılması mümkün olmayan parçalarıdır.

Son günlerde medyaya yansıyan bir skandalla Nvidia'nın kurucusu Jensen Huang'ın şirket yönetiminden ayrılması, Megaspeed International hakkındaki incelemeler ve ABD'nin yeni ihracat kontrol düzenlemesi, bu rekabetin kurumsal ve uluslararası boyutunu görünür kılmıştır. Bununla birlikte, kişisel ilişkilere ve casusluk iddialarına ilişkin haberler, doğrulanmış ticari ve hukuki bulgularla karıştırılmamalıdır. Bu makale, 18 Kasım 2026 itibarıyla kamuya açık resmî belgeler ve güvenilir haber kaynakları üzerinden söz konusu ayrımı korumayı amaçlamaktadır.

1. Nvidia: Bir çip üreticisinden yapay zekâ altyapı platformuna

1993 yılında kurulan Nvidia, başlangıçta grafik işlem birimleri (GPU) alanında uzmanlaşmış bir şirketken, paralel hesaplama mimarisi ve CUDA yazılım platformu sayesinde zamanla yapay zekâ çağının temel altyapı sağlayıcılarından biri hâline gelmiştir. Şirketin rekabet avantajı, yalnızca yüksek performanslı GPU tasarımından kaynaklanmamaktadır. CUDA yazılım ekosistemi, geliştirici topluluğu, yüksek hızlı ağ ürünleri, bellek ve sunucu ortaklıkları, yazılım kütüphaneleri ve bütünleşik sistemleri, müşterilerin Nvidia platformuna geçişini kolaylaştıran ve rakip platformlara geçiş maliyetini artıran bir ağ etkisi yaratmaktadır.

Bu durum, Nvidia'yı yalnızca bir donanım tedarikçisi değil, küresel yapay zekâ altyapısının standartlarını ve teknik mimarisini etkileyen bir platform şirketi hâline getirmektedir. Büyük bulut sağlayıcıları, teknoloji şirketleri, araştırma laboratuvarları ve devlet destekli veri merkezleri, gelişmiş yapay zekâ modellerini eğitmek ve çalıştırmak için bu ekosisteme büyük ölçüde bağımlıdır. Bu bağımlılık, Nvidia'nın ticari başarısını ABD'nin teknoloji diplomasisi ve ekonomik güvenlik politikaları açısından da stratejik bir meseleye dönüştürmektedir.

Şirketin 17 Kasım 2026'da açıkladığı 2027 mali yılı üçüncü çeyrek sonuçları, liderlik krizine rağmen operasyonel talebin güçlü kaldığını göstermiştir. Nvidia, 25 Ekim 2026'da sona eren çeyrekte 115,8 milyar dolar toplam gelir ve 107,6 milyar dolar veri merkezi geliri bildirmiştir. Veri merkezi gelirinin yıllık yüzde 110 artması, şirketin büyümesinde yapay zekâ altyapısının belirleyici rolünü ortaya koymaktadır. Aynı açıklamada Vera Rubin NVL72 sistemlerinin sevkiyatına başlandığı da duyurulmuştur.[1]

Şirketin medyatik yüzü ve kurucusu olan Tayvan asıllı ABD vatandaşı Jensen Huang'ın şirketten ayrılması ise 12 Kasım 2026 tarihinde Nvidia tarafından resmen açıklanmıştır. Şirket, finans direktörü Colette Kress'i geçici CEO olarak görevlendirmiş; yönetim kurulu kalıcı CEO için şirket içi ve dışı adayları değerlendireceğini bildirmiştir. 17 Kasım'daki yatırımcı toplantısında Yönetim Kurulu Başkanı Harvey Jones, yönetim kurulunun Huang'ın istifasını oybirliğiyle kabul ettiğini ve kendisini yeniden CEO olarak görevlendirmeyi düşünmediğini açıklamıştır. Dolayısıyla, Huang'ın dönüşü hakkındaki spekülasyonlar, mevcut yönetim kurulu açıklaması karşısında şirketin resmî yönelimi olarak sunulamaz.[2],[3]

Bu gelişme, Nvidia'nın kişilere bağımlılığı ve kurumsal devamlılığı konusunda soru işaretleri yaratsa da, şirketin teknolojik yol haritasının otomatik olarak durduğu anlamına gelmemektedir. Nvidia'nın bilançosu, ürün takvimi ve veri merkezi talebi, liderlik değişiminin kısa vadeli etkileriyle uzun vadeli rekabet gücünü birbirinden ayırmayı gerektirmektedir. Bununla birlikte, ihracat kontrolleri ve ulusal güvenlik denetimi konusunda yönetim kurulu düzeyinde yeni bir gözetim mekanizması oluşturulması, şirketin Washington ile ilişkilerinde uyum ve şeffaflık başlıklarının daha fazla önem kazanacağını göstermektedir.[3]

2. ABD-Çin teknoloji rekabeti: İhracat kontrolü mü, teknolojik üstünlük mü?

ABD'nin gelişmiş yarı iletkenlere yönelik ihracat kontrolleri 2022'den itibaren aşamalı olarak genişletilmiştir. Bu politikanın temel hedefi, Çin'in en gelişmiş yapay zekâ ve süper bilgisayar uygulamalarında kullanabileceği işlemcilere ve bu işlemcilerin üretimi için gerekli teknolojiye erişimini kısıtlamaktır. Gelişmiş litografi ekipmanları, yüksek performanslı işlemciler, bellek bileşenleri ve üretim teknolojileri üzerindeki kısıtlamalar, yalnızca Çin'e yapılan nihai ürün satışını değil, küresel tedarik zincirinin farklı aşamalarını da etkilemektedir.

Washington açısından mesele, belirli şirketlerin ticari faaliyetlerinden daha geniştir. Gelişmiş hesaplama kapasitesinin askerî modelleme, istihbarat analizi, siber operasyonlar ve stratejik araştırmalar için kullanılabilmesi, çipleri çift kullanımlı teknolojiler kategorisinde önemli bir güvenlik unsuru haline getirmektedir. ABD Ticaret Bakanlığı'nın 16 Kasım 2026 tarihli geçici nihai kuralı da, yüksek hacimli uzaktan hesaplama erişiminin askerî ve istihbarî amaçlı yapay zekâ geliştirme kapasitesini artırabileceği gerekçesine dayanmaktadır.[4],[5]

Bununla birlikte, ihracat kontrollerinin uzun vadeli etkisi tartışmalıdır. Kısıtlamalar kısa vadede Çinli şirketlerin en ileri işlemcilere erişimini geciktirebilir; ancak aynı zamanda yerli alternatiflere olan talebi, devlet destekli yatırımları ve tedarik zincirinin yerlileştirilmesini hızlandırabilir. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nin (CSIS) Eylül 2026 tarihli çalışması, Çin'in küresel üretim zincirlerine derin biçimde entegre olduğunu; kısıtlamalara karşı dolanma, ikame ve teknolojik öz-yeterlilik politikaları geliştirdiğini vurgulamaktadır. Rapora göre, geniş kapsamlı ve sık değişen kontroller, ABD şirketlerinin gelirlerini azaltabilir, müşterileri ABD teknolojisine alternatifler aramaya yöneltebilir ve müttefiklerle koordinasyonu zorlaştırabilir.[6] 

Jensen Huang'ın kamuya açık değerlendirmeleri, bu tartışmanın ticari boyutunu açıkça yansıtmaktadır. Huang, 2025 yılında CSIS'te yaptığı konuşmada, Çin pazarının bütünüyle terk edilmesinin, ABD şirketlerinin dünyanın en büyük teknoloji pazarlarından birinde rekabet etme imkânını zayıflatacağını savunmuştur. Çin'in Huawei gibi güçlü teknoloji şirketlerine ve geniş bir mühendislik havuzuna sahip olduğunu vurgulayan Huang, Amerikan şirketlerinin pazardan çekilmesinin Çin'in yerli ekosistemini güçlendirebileceği uyarısında bulunmuştur. Bu yaklaşım, bir şirket yöneticisinin küresel pazar erişimi ve Amerikan teknolojisinin yaygınlığına ilişkin çıkar hesabını yansıtır; tek başına ABD ulusal güvenlik değerlendirmesinin yanlış olduğunu kanıtlamaz.[7]

Buradaki temel politika ikilemi şudur: ABD, Çin'in gelişmiş hesaplama kapasitesine erişimini geciktirmek isterken Amerikan şirketlerinin küresel pazarlardaki payını ve yazılım standartlarını korumak zorundadır. Çok sert kontroller, Çin'in yerli alternatiflerine pazar ve ölçek kazandırabilir. Çok gevşek kontroller ise askerî ve istihbarî kullanım riski taşıyan hesaplama kapasitesinin rakip ülkelere aktarılmasına yol açabilir. Bu nedenle, ihracat kontrolünün başarısı yalnızca yasakların kapsamıyla değil; denetimin doğruluğu, müttefiklerle koordinasyon, ABD'nin kendi araştırma ve üretim yatırımları ve kuralların öngörülebilirliğiyle de ölçülmelidir.

3. Singapur'un stratejik konumu: Yarı iletken, veri merkezi ve bulut düğümü

Küçük bir ada devleti olan Singapur'un bu rekabette öne çıkması ise, yalnızca coğrafi konumundan veya uluslararası ticaret merkezi olmasından kaynaklanmamaktadır. Ülke, yarı iletken değer zincirinin farklı aşamalarında üretim, paketleme, test, araştırma-geliştirme ve tedarikçi hizmetleri sunan gelişmiş bir sanayi ekosistemine sahiptir. Singapur Ekonomik Kalkınma Kurulu'nun (EDB) verilerine göre, yarı iletken sektörü ülke GSYH'sinin yaklaşık yüzde 6'sını oluşturmakta ve 35.000'den fazla kişiye istihdam sağlamaktadır. Nitekim dünyanın önde gelen 15 yarı iletken şirketinden dokuzunun Singapur'da faaliyet göstermesi, bu ülkenin küresel tedarik zincirindeki konumunu ortaya koymaktadır.[8] 

EDB, Singapur'un küresel çip üretiminin yaklaşık onda birini ve yarı iletken üretim ekipmanlarının yaklaşık beşte birini karşıladığını bildirmektedir. Ülkenin ekosistemi entegre devre tasarımı, wafer üretimi, paketleme ve test faaliyetlerini kapsamakta; GlobalFoundries, Micron ve Infineon gibi şirketleri içermektedir. AMD ve STMicroelectronics gibi şirketlerin araştırma faaliyetleri ile gelişmiş paketleme ve fotonik alanlarındaki yatırımlar da Singapur'un yalnızca montaj veya lojistik merkezi olmadığını göstermektedir.[9] 

Singapur'un stratejik önemi, veri merkezleri ve bulut bilişim altyapısıyla daha da artmaktadır. Yapay zekâ modellerinin eğitimi için yüksek yoğunluklu GPU kümeleri, güçlü elektrik bağlantıları, soğutma sistemleri, güvenilir ağ bağlantısı ve kurumsal müşterilere yakınlık gereklidir. Singapur, bölgesel finans, lojistik ve telekomünikasyon merkezi olmasının yanı sıra Güneydoğu Asya pazarlarına erişim sağlayan bir bulut ve veri merkezi üssüdür. EDB ve IMDA'nın Aralık 2025'te başlattığı ikinci veri merkezi kapasite çağrısı, en az 200 MW ek kapasiteyi sürdürülebilir enerji ve ekonomik değer koşullarıyla birlikte değerlendirmeyi öngörmektedir.[10]

Bununla birlikte, Singapur'un arazi, enerji ve su kaynakları sınırlıdır. Bu nedenle, ülke, veri merkezi büyümesini sınırsız kapasite artışı olarak değil, enerji verimliliği, çevresel sürdürülebilirlik ve altyapı dayanıklılığıyla birlikte ele almaktadır. IMDA'nın 2025 tarihli bulut hizmetleri ve veri merkezleri rehberi, hizmet kesintileri, siber saldırılar, fiziksel riskler ve operasyonel dayanıklılık konularında işletmelere yönelik tavsiyeler sunmaktadır.[11]

Singapur Parlamentosu'nun 2026'da kabul ettiği "Digital Infrastructure Act", büyük ölçekli veri merkezleri ile temel bulut hizmet sağlayıcıları için lisanslama ve gözetim çerçevesi oluşturmayı amaçlamaktadır. Yasa, 29 Ekim 2026'da Cumhurbaşkanı tarafından onaylanmış ve 13 Kasım'da Resmî Gazete'de yayımlanmıştır; yürürlüğe giriş tarihi ise bakanlık tarafından ayrıca ilan edilecektir. Bu ayrıntı önemlidir: düzenlemenin kabul edilmesi ile bütün hükümlerinin fiilen yürürlüğe girmesi aynı şey değildir. Singapur, bir yandan dijital altyapı yatırımlarını çekmeye çalışırken diğer yandan kritik altyapı niteliği kazanan veri merkezleri üzerindeki denetimini arttırmaktadır.[12] 

Bu özellikler, Singapur'u ABD-Çin teknoloji rekabetinde basit bir üçüncü ülke olmaktan çıkarmaktadır. Singapur, hem Amerikan ve müttefik şirketlerinin üretim ve hizmet yatırımlarına ev sahipliği yapmakta, hem de Çin dahil Asya pazarlarıyla yoğun ticari ilişkilerini sürdürmektedir. Dolayısıyla, ülkenin önceliği, iki güç arasında taraf seçmekten ziyade güvenilir, öngörülebilir ve kurallara dayalı bir dijital ticaret merkezi olma konumunu sürdürmektir. Ancak gelişmiş çipler söz konusu olduğunda bu denge giderek daha zor hâle gelmektedir.

4. Megaspeed vakası: Üçüncü ülkeler üzerinden teknoloji erişimi

Singapur merkezli bulut bilişim şirketi Megaspeed International hakkındaki incelemeler, gelişmiş çiplerin fiziksel sevkiyatı ile uzaktan hesaplama hizmeti arasındaki farkı gündeme getirmiştir. ABD basınında yer alan haberlerde, Megaspeed'in Nvidia ürünlerini büyük miktarlarda satın aldığı ve bazı gelişmiş işlemcilerin Güneydoğu Asya'daki veri merkezleri üzerinden Çinli müşterilere ulaştırılmış olabileceği iddia edilmiştir. Megaspeed ise, hukuka uygun faaliyet gösterdiğini, ABD Ticaret Bakanlığı denetimleriyle iş birliği yaptığını ve iddialar üzerine dış hukuk danışmanları aracılığıyla iç inceleme başlattığını açıklamıştır.[13],[14] 

Singapur İçişleri Bakanlığı'nın 12 Kasım 2026 tarihli açıklaması, olayın hukuki çerçevesi açısından özellikle önemlidir. Singapur polisi ve Gümrük İdaresi, Şubat 2025'te Megaspeed ve bazı şirket yöneticileri hakkında sunucu alımlarına ilişkin olası yanlış beyanlar ve bağlantılı suçlar nedeniyle bağımsız bir soruşturma başlatmıştır. Açıklamaya göre, fiziksel sunucular Singapur'da piyasaya sürülmeden önce Singapur üzerinden Malezya'ya ihraç edilmiştir. Soruşturma, bu sunucuların Malezya'dan başka bir hedefe, Singapur'da yapılan beyanlara aykırı biçimde yönlendirilip yönlendirilmediğini araştırmıştır.[15] 

Singapur makamları, ABD Ticaret Bakanlığı'na bağlı Sanayi ve Güvenlik Bürosu'nun (BIS) 24 Haziran 2025'te Megaspeed'de gönüllü bir sevkiyat sonrası doğrulama incelemesi gerçekleştirdiğini ve Alice Huang'ın da bu sırada hazır bulunduğunu bildirmiştir. Soruşturmada adı geçen Alice Huang, Nvidia CEO'su Jensen Huang ile gizli bir ilişkisi olduğu iddia edilince, bir anda "bal tuzağı" ve "Çin ajanı" tartışmalarına dayalı komplo teorilerine konu olmuştur. Singapur makamları, ABD'nin Megaspeed'e yönelik ilgisi hakkında ilk kez bu inceleme sırasında bilgi edindiğini belirtmiştir. Singapur polisi, aynı gün Alice Huang'ı kendi soruşturması kapsamında sorgulamış; sunucu tedarikçileri ve nihai varış noktaları hakkında başka ülkelerden bilgi talep etmiştir.[15]

En kritik ayrım, Alice Huang hakkındaki casusluk iddiasının hukuki statüsüdür. Singapur İçişleri Bakanlığı, Alice Huang'ın kendi soruşturmaları kapsamında casusluk nedeniyle incelenmediğini açıkça belirtmiştir. Singapur polisi ve Başsavcılık, Şubat 2026'da olası yanlış beyanlar kapsamında Huang'ın suç işlediğini kanıtlamaya yetecek delil bulunmadığı sonucuna varmıştır. Bununla birlikte, polis, Huang'ın Megaspeed'deki rolünü küçültmek amacıyla soruşturma sırasında bilerek hatalı bilgi verdiğini değerlendirmiş; kendisine ciddi bir uyarı verilmiş ve ülkeye yeniden girişine izin verilmemiştir. Megaspeed ve 6 kişi hakkındaki soruşturmanın ise sürdüğü açıklanmıştır.[15]

ABD Adalet Bakanı Todd Blanche'ın kamuoyuna yansıyan açıklamasına göre, ABD Adalet Bakanlığı da Alice Huang'ın Çin adına casusluk yapıp yapmadığı konusunda kesin bir sonuca ulaşmamıştır. ABD Başkanı Donald Trump da bu hususun belirlenip belirlenmediğini bilmediğini söylemiştir. Pekin yönetimi ise, casusluk iddialarını reddetmiştir. Bu nedenle, Alice Huang'ı kesin biçimde "Çinli casus" olarak nitelemek, mevcut açık kaynaklı delil durumunun ötesinde bir iddia olur.[14]

CNNTürk ABD temsilcisi Yunus Paksoy'un 12 Kasım tarihli kısa paylaşımı ve 15 Kasım'da yayımladığı 'Teknoloji, casusluk, uçkur' başlıklı değerlendirmesi, olayın Türkiye'deki kamuoyu tartışmasına yansıdığını göstermektedir. Paksoy, Megaspeed'in Nvidia ile ticari ilişkisini, Alice Huang hakkındaki istihbarat şüphelerini ve üçüncü ülkeler üzerinden çip erişimi iddialarını bir araya getirerek önemli sorular ortaya koymaktadır: Bir teknoloji şirketinin küresel satış politikası ulusal güvenlik öncelikleriyle ne ölçüde uyumludur? Devlet kurumları olası yönlendirme risklerini ne zaman fark etmiştir? Üçüncü ülkelerdeki veri merkezleri, ihracat kontrolünün uygulanmasını nasıl zorlaştırır?[16]

Bununla birlikte, Paksoy'un yazısında yer alan yaklaşık 240.000 çipin Alice Huang'ın ağı üzerinden Çin'e ulaştığı iddiası, bu makalenin hazırlandığı tarihte Singapur makamlarının yayımladığı bir açıklamayla veya kamuya açık bir mahkeme kararıyla bağımsız biçimde doğrulanmamıştır. Bu rakam, Paksoy'un aktardığı iddia olarak değerlendirilmelidir; kesinleşmiş bir bulgu olarak kullanılmamalıdır. Aynı şekilde, kişisel ilişki iddiaları, bir kişinin istihbarat faaliyetine katıldığını kanıtlamaz. Paksoy'un gazetecilik yaklaşımının değerli tarafı, özel hayat haberini aşarak teknoloji güvenliği ve devlet-şirket ilişkisine yönelttiği sorulardır; analitik çalışma ise bu soruları resmî kayıtlar ve doğrulanabilir ticari verilerle sınamak zorundadır. 

5. Yeni ABD düzenlemesi: Çipin kendisi kadar uzaktan erişim de denetimde

Megaspeed tartışmasının en önemli jeopolitik sonucu, ABD'nin ihracat kontrolünü fiziksel çip sevkiyatının ötesine genişletme yönünde attığı adımdır. BIS, 16 Kasım 2026'da "Addressing Remote Access to Advanced Semiconductors" başlıklı geçici nihai kuralı yayımlamıştır. Düzenleme, gelişmiş ABD menşeli işlemcilerin üçüncü ülkelerdeki veri merkezlerinde bulunması ve Çin merkezli şirketlerin bu işlem gücüne uzaktan erişmesi yoluyla mevcut kontrollerin aşılmasını önlemeyi hedeflemektedir.[4],[5] 

Düzenlemenin iki ana ayağı bulunmaktadır. İlk olarak, belirli gelişmiş yarı iletkenlerin ve sunucuların Endonezya, Malezya, Singapur, Tayland ve Brezilya'ya veya bu ülkeler içinde ihracı, yeniden ihracı ve ülke içi transferi için lisans şartı getirilmektedir. ABD merkezli nihai kullanıcıya veya nihai ana şirketi ABD'de bulunan alıcıya yönelik bazı işlemler, belirli raporlama yükümlülüklerinin yerine getirilmesi koşuluyla bu lisans şartının dışında tutulmaktadır. Başvuruların vaka bazında incelenmesi öngörülmektedir [5]

İkinci olarak, dünyanın herhangi bir yerindeki tek bir veri merkezinin veya dijital olarak birbirine bağlanmış veri merkezleri ağının, Çin'de veya ABD'nin ilgili ülke gruplarında yer alan şirketlere 12 milyon toplam işlem performansı (aggregate TPP) eşiğini aşan hesaplama kapasitesi sağlaması durumunda lisans yükümlülüğü doğabilecektir. Burada dikkat çekici yenilik, çipin fiziksel olarak Çin'e gönderilmesinin şart olmamasıdır. İşlemci Singapur, Malezya veya başka bir ülkede kalırken, Çin merkezli şirketlerin bulut üzerinden bu kapasiteyi kullanması da kontrol kapsamına girebilecektir. Mevcut veri merkezlerine, kuralın yürürlüğe girmesinden sonra 90 günlük bir lisans başvuru süresi tanınması öngörülmüştür.[5]

BIS, ticari ürün ve içerik öneri sistemleri gibi belirli kullanım alanları için istisnalar tanımlamaktadır. Buna karşılık, üretken metin, görüntü, ses, video veya yazılım çıktısı oluşturan sistemler, yalnızca öneri işlevi de sunmaları nedeniyle otomatik olarak bu istisnaya girmemektedir. Düzenleme ayrıca veri merkezi işletmecilerinden müşterilerinin doğrudan ve dolaylı mülkiyet yapılarını, nihai ana şirketlerini ve kontrol ilişkilerini incelemelerini beklemektedir. Bu, şirketlerin yalnızca sözleşmede yazan müşteriyi değil, hizmetin nihai faydalanıcısını da tanımlamasını gerektiren bir uyum anlayışıdır.[5]

Hukuki zamanlama bakımından ihtiyatlı olmak gerekir. 16 Kasım'da açıklanan metin bir geçici nihai kuraldır ve Federal Register'da yayımlanmasıyla yürürlüğe girecek şekilde hazırlanmıştır. BIS'in kamuya açık PDF metninde yayımlanma tarihi ve yorum süresinin son günü için henüz doldurulmamış alanlar bulunmaktadır. Bu nedenle, 18 Kasım 2026 itibarıyla düzenlemenin açıklandığını ve yayımlanma sürecinde olduğunu söylemek doğrudur; bütün hükümlerinin o gün fiilen yürürlükte olduğunu ileri sürmek doğru değildir.[5]

Bu düzenleme, teknoloji ihracat kontrolünün coğrafi mantığını değiştirmektedir. Geleneksel denetim, malın hangi ülkeden hangi ülkeye gönderildiği ve kimin mülkiyetinde bulunduğu sorularına odaklanırken, yeni yaklaşım işlem gücünün nerede üretildiği, kim tarafından uzaktan kullanıldığı ve hangi nihai amaç için tahsis edildiği sorularını da öne çıkarmaktadır. Böylece bulut hizmeti sağlayıcıları ve veri merkezi işletmecileri, yarı iletken tedarik zincirinin pasif müşterileri olmaktan çıkarak ihracat kontrolü uyumunun doğrudan aktörleri hâline gelmektedir.

6. Çin'in yanıtı: Yerli çip ekosistemi ve ölçek ekonomisi

Şi Cinping döneminde yapılan iddialı girişimlerle artık açıkça küresel liderliğe soyunan Çin'in stratejisi, yalnızca ABD kısıtlamalarını aşmaya çalışmak değildir. Pekin, yerli çip tasarımı, üretim ekipmanı, bellek, paketleme, yazılım ve bulut altyapısını birbirini tamamlayan bir teknoloji egemenliği programı kapsamında geliştirmektedir. Huawei'nin Ascend işlemcileri, Alibaba'nın T-Head tasarım birimi, Baidu'nun Kunlunxin çözümleri ve Cambricon gibi şirketler, bu ekosistemin farklı parçalarını oluşturur.

Reuters'ın IDC verilerine dayandırdığı 2025 yılı pazar değerlendirmesine göre, Çin'e yaklaşık 4 milyon yapay zekâ hızlandırıcı kart gönderilmiştir. Nvidia'nın 2,2 milyon sevkiyatla yaklaşık yüzde 55 paya sahip olduğu; Çinli üreticilerin toplam 1,65 milyon kart sevk ederek pazarın yaklaşık yüzde 41'ine ulaştığı bildirilmiştir. Huawei 812.000 kartla Çinli üreticiler arasında ilk sırada yer alırken, Alibaba'nın T-Head birimi yaklaşık 265.000 kart sevk etmiştir. Bu rakamlar, Nvidia'nın 2025'te Çin pazarında hâlâ güçlü bir konumda bulunduğunu, ancak yerli üreticilerin artık marjinal bir alternatif olmaktan çıktığını göstermektedir.[17]

Çin'in avantajı, büyük ve görece bütünleşik iç pazarından, devlet destekli altyapı yatırımlarından, geniş mühendislik havuzundan ve yerli teknoloji şirketleri arasındaki koordinasyondan kaynaklanmaktadır. Yerli işlemcilerin Nvidia'nın en gelişmiş ürünleriyle her ölçütte eşdeğer olduğu söylenemez. Üretim verimi, yüksek bant genişlikli bellek, gelişmiş litografi ekipmanlarına erişim, yazılım uyumluluğu ve büyük kümelerin birlikte çalıştırılması gibi alanlarda önemli sorunlar devam etmektedir. Bununla birlikte, devlet alımları ve büyük teknoloji şirketlerinin yerli ürünleri kullanması, üreticilere öğrenme, ölçek kazanma ve maliyetleri düşürme fırsatı sunmaktadır. 

Reuters'ın Kasım 2026'da incelediği 150'den fazla Çinli satın alma duyurusu, yatırım planı ve sözleşme, H100, H200 ve H800 gibi kısıtlamalara tabi Nvidia işlemcileri etrafında tasarlanmış 23 milyar yuanın, yani yaklaşık 3,2 milyar doların üzerinde yapay zekâ hesaplama projesine işaret etmektedir. Bu toplam, yalnızca çip satın alımını değil, planlanan veya imzalanan projeleri ve destek altyapısını da içermektedir. Dolayısıyla, söz konusu rakam, tamamlanmış ve Çin'e ulaşmış çiplerin toplamı olarak okunmamalıdır. Ayrıca Reuters'ın aktardığı bu projeler ile Megaspeed hakkındaki iddialar arasında kamuya açık biçimde kanıtlanmış doğrudan bir bağlantı bulunmamaktadır.[18

ABD kontrollerinin Çin'i kısa vadede belirli işlemcilere erişimden mahrum bırakması mümkündür; ancak uzun vadeli başarı, Çin'in yerli üretim kapasitesini ne ölçüde geliştirebildiğine bağlıdır. Bu nedenle, ABD'nin yalnızca erişimi sınırlaması değil, kendi araştırma-geliştirme yatırımlarını, yetenek havuzunu, üretim kapasitesini ve müttefiklerle teknoloji iş birliğini güçlendirmesi gerekmektedir. CSIS'in 2026 tarihli değerlendirmesi de ihracat kontrollerinin tek başına teknolojik liderliği güvence altına alamayacağını; inovasyon, ticarileştirme ve müttefik koordinasyonunun önemini vurgulamaktadır.[6]

7. Singapur ve ASEAN açısından sonuçlar

ABD'nin yeni kuralı, Singapur'un dijital ekonomi stratejisi açısından hassas bir denge yaratır. Bir tarafta Singapur'un küresel teknoloji şirketlerini, veri merkezi yatırımlarını ve bulut hizmetlerini çekme hedefi vardır. Diğer tarafta ülkenin güvenilir bir ticaret ve finans merkezi olarak itibarını koruması, ihracat kontrolü ihlallerinin veya yanlış beyanların kendi hukuk düzenini istismar etmesine izin vermemesi gerekir. Singapur İçişleri Bakanlığı, tek taraflı yabancı ihracat kontrollerini kendi hukuku olarak uygulamadığını; ancak ülkede faaliyet gösteren şirketlerin uluslararası ticari faaliyetlerinde bu düzenlemeleri dikkate almalarının beklendiğini açıkça belirtmiştir.[15]

Bu yaklaşım, Singapur'un egemenlik anlayışı ile küresel teknoloji tedarik zincirindeki sorumlulukları arasında kurmaya çalıştığı dengeyi yansıtmaktadır. Ülke, ABD'nin tek taraflı kurallarını otomatik olarak kendi hukukuna dönüştürmek istememekte; buna karşılık Singapur şirketlerinin başka ülkelerin ihracat kontrollerini dolanmak için kullanılması hâlinde kendi yasaları çerçevesinde işlem yapacağını vurgulamaktadır. Megaspeed vakası, bu politikanın uygulamadaki zorluklarını görünür kılmıştır. 

ASEAN ülkeleri açısından ise, yeni düzenleme, veri merkezi yatırımlarının ve yapay zekâ altyapısının bölgesel dağılımını etkileyebilir. Singapur, Malezya, Tayland ve Endonezya gibi ülkelerdeki veri merkezi projeleri, yalnızca enerji, arazi ve sermaye maliyetlerine göre değil, nihai müşterilerin kimliği, mülkiyet zincirleri ve uzaktan erişim düzenlemelerine göre de değerlendirilecektir. Bu durum, uyum maliyetlerini arttırabilir; ancak aynı zamanda şeffaflık, siber güvenlik ve kurumsal denetim standartlarını güçlendirebilir. 

8. Türkiye açısından değerlendirme: Teknoloji diplomasisi ve tedarik zinciri güvenliği

Türkiye, ABD-Çin rekabetinde yalnızca iki büyük güç arasındaki siyasi tercihler üzerinden konumlanmamalıdır. Yarı iletkenler, veri merkezleri, bulut hizmetleri ve yapay zekâ altyapısı alanlarında küresel tedarik zincirlerine hangi aşamalardan katılabileceği üzerinde durmalıdır. Türkiye'nin kısa vadede en ileri işlemci tasarımında küresel liderlerle rekabet etmesi gerçekçi olmayabilir; ancak elektronik üretim, güç yarı iletkenleri, sensörler, test ve paketleme, endüstriyel yazılım, veri merkezi soğutma sistemleri ve güvenli bulut altyapısı gibi alanlarda uzmanlaşma fırsatları bulunmaktadır.

İkinci olarak, Türkiye'de faaliyet gösteren veri merkezi ve bulut hizmeti sağlayıcılarının nihai müşteri ve faydalanıcı tespiti, sunucu envanteri, ihracat ve yeniden ihracat kayıtları, uzaktan erişim günlükleri ve sözleşmesel kullanım sınırlamaları konusunda güçlü uyum mekanizmaları geliştirmesi gerekmektedir. Gelişmiş işlemciler üzerindeki ABD menşeli ihracat kontrolleri, ürünün doğrudan Türkiye'ye satılmasıyla sona ermeyebilir; ürünün sonraki transferi veya belirli bir nihai kullanıcıya uzaktan hizmet sunulması da hukuki yükümlülük doğurabilir. 

Üçüncü olarak, Türkiye'nin dijital egemenlik politikası yalnızca veri yerelleştirmesi veya yerli yazılım üretimiyle sınırlı düşünülmemelidir. Enerji arz güvenliği, veri merkezi kapasitesi, uluslararası bağlantı, yüksek hızlı ağlar, nitelikli insan kaynağı, fikrî mülkiyet koruması ve güvenilir yatırım ortamı birlikte ele alınmalıdır. Singapur örneği, küçük bir ülkenin küresel teknoloji değer zincirinde önemli bir düğüm hâline gelebilmesinin yalnızca iç pazar büyüklüğüne değil, istikrarlı kurumlara, altyapıya, yetenek geliştirmeye ve uzun vadeli sanayi politikasına dayandığını göstermektedir. 

Son olarak, Türkiye, ABD, Avrupa Birliği, Singapur, Japonya, Güney Kore ve diğer teknoloji ortaklarıyla yarı iletken tedarik güvenliği ve ihracat kontrolü uyumu konusunda düzenli diyalog geliştirmelidir. Böyle bir yaklaşım, Türkiye'nin büyük güç rekabetinde otomatik bir taraf seçmesinden ziyade kendi sanayi kapasitesini ve stratejik manevra alanını artırmasına yardımcı olabilir.

Sonuç: Çipten buluta uzanan yeni güç mimarisi

Jensen Huang, Nvidia ve Megaspeed etrafındaki gelişmeler, ABD-Çin teknoloji rekabetinin artık yalnızca çiplerin hangi ülkeye satıldığı sorusuyla açıklanamayacağını göstermektedir. Yapay zekâ çağında stratejik güç, gelişmiş işlemcilerin tasarımını ve üretimini kontrol etmenin yanı sıra bu işlemcilerin bulunduğu veri merkezlerini, bulut erişimini, ağ bağlantılarını ve nihai kullanıcıları da denetleyebilme kapasitesine bağlıdır. ABD'nin 16 Kasım 2026 tarihli düzenlemesi, bu nedenle ihracat kontrolü politikasında önemli bir eşik oluşturmaktadır. 

Singapur'un rolü ise iki yönlüdür. Ülke, küresel yarı iletken ve dijital altyapı ekosisteminin önemli bir üretim ve hizmet merkezidir; aynı zamanda üçüncü ülkelerdeki fiziksel altyapı üzerinden uzaktan hesaplama hizmeti sunulmasının yaratabileceği denetim sorunlarını da görünür kılmıştır. Megaspeed soruşturması, Singapur makamlarının açıkladığı hukuki bulgular ve ABD'nin yeni düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde, veri merkezi işletmecilerinin gelecekte yalnızca teknik kapasite ve ticari müşteri ilişkileriyle değil, nihai kullanıcı şeffaflığı ve uluslararası uyum yükümlülükleriyle de rekabet edeceği anlaşılmaktadır.

Çin ise kısıtlamaların yarattığı kısa vadeli darboğazları aşmak için yerli çip tasarımı, üretim ekipmanı, yazılım ve veri merkezi altyapısına yatırım yapmaktadır. Bu stratejinin başarısı henüz kesinleşmiş değildir; ancak yerli üreticilerin pazar payı ve devlet destekli talep, teknolojik ikamenin hızlandığını göstermektedir. ABD açısından temel sınama, Çin'in gelişmiş hesaplama kapasitesine erişimini sınırlarken kendi inovasyon üstünlüğünü ve müttefikleriyle iş birliğini sürdürebilmektir. 

Bu çerçevede, Nvidia tartışmasını yalnızca bir CEO'nun kişisel krizi veya tek bir şirketin uyum sorunu olarak görmek yetersizdir. Asıl mesele, yapay zekâ altyapısının küresel güç dağılımını nasıl değiştirdiği ve devletlerin bu altyapı üzerinde hangi denetim araçlarını kuracağıdır. Singapur'un deneyimi, Türkiye dahil orta ölçekli ülkeler için de önemli bir ders sunmaktadır: Teknolojik rekabette etkili olmanın yolu yalnızca ürün satın almaktan değil, güvenilir altyapı, güçlü kurumlar, nitelikli insan kaynağı ve öngörülebilir teknoloji diplomasisi geliştirmekten geçmektedir.

Prof. Dr. Ozan ÖRMECİ

KAYNAKÇA

[1] NVIDIA (2026), “NVIDIA Announces Financial Results for Third Quarter Fiscal 2027”, 17 Kasım 2026, https://investor.nvidia.com/news/press-release-details/2026/NVIDIA-Announces-Financial-Results-for-Third-Quarter-Fiscal-2027/.

[2] NVIDIA (2026), “NVIDIA Announces CEO Transition", 12 Kasım 2026, https://investor.nvidia.com/news/press-release-details/2026/NVIDIA-Announces-CEO-Transition/.

[3] Associated Press (2026), “Nvidia rejects Jensen Huang's offer to return as CEO despite pressure from Silicon Valley”, 17–18 Kasım 2026, https://apnews.com/article/3026bcbe04ab57b844884382e583422a.

[4] U.S. Department of Commerce, Bureau of Industry and Security (BIS) (2026), “BIS Issues Rule Addressing Remote Access to American Super Intelligence Technology”, 16 Kasım 2026, https://www.bis.gov/press-release/bis-issues-rule-addressing-remote-access-american-super-intelligence-technology.

[5] U.S. Department of Commerce, Bureau of Industry and Security (2026), “Addressing Remote Access to Advanced Semiconductors”, Interim Final Rule, RIN 0694-AK50, 16 Kasım 2026, https://www.bis.gov/media/documents/rin-0694-ak50.pdf.

[6] Sujai Shivakumar & Thomas Howell & Charles Wessner (2026), “Rethinking Export Controls as a Tool in Modern Technology Competition”, Center for Strategic and International Studies (CSIS), 21 Eylül 2026. https://www.csis.org/analysis/rethinking-export-controls-tool-modern-technology-competition.

[7] CSIS (2025), “NVIDIA’s Jensen Huang on Securing American Leadership on AI”, konuşma/transkript, 3 Aralık 2025, https://www.csis.org/analysis/nvidias-jensen-huang-securing-american-leadership-ai.

[8] Singapore Economic Development Board (EDB) (2026), “Singapore’s Semiconductor Industry”, 18 Kasım 2026, https://www.edb.gov.sg/en/our-industries/semiconductor.html.

[9] Singapore Economic Development Board (2026), “What makes Singapore a prime location for semiconductor companies driving innovation?”, 8 Mayıs 2026, https://www.edb.gov.sg/en/business-insights/insights/what-makes-singapore-a-prime-location-for-semiconductor-companies-driving-innovation.html.

[10] Singapore Economic Development Board and Infocomm Media Development Authority (2025), “Launch of Second Data Centre – Call for Application”, 1 Aralık 2025, https://www.edb.gov.sg/content/dam/edb-en/about-edb/media-releases/news/launch-of-second-data-centre-call-for-application/Launch%20of%20second%20data%20centre-call%20for%20application.pdf.

[11] Infocomm Media Development Authority (IMDA) (2025), “Advisory Guidelines for Cloud Services and Data Centres”, 25 Şubat 2025, https://www.imda.gov.sg/resources/press-releases-factsheets-and-speeches/press-releases/2025/advisory-guidelines-of-cloud-services-and-data-centres.

[12] Singapore Statutes Online (2026), "Digital Infrastructure Act 2026 (No. 25 of 2026)", 7 Ekim 2026'da geçmiş, 29 Ekim 2026'da onanmış, 13 Kasım 2026'da yayımlanmıştır, https://sso.agc.gov.sg/Acts-Supp/25-2026/.

[13] Associated Press (2026), “Megaspeed says Alice Huang left in 2025 as company conducts internal probe over Nvidia fallout”, 16 Kasım 2026, https://apnews.com/article/e9e2e18169dce0b30a34f39715bf35ed. 

[14] Reuters (2026), “Nvidia customer Megaspeed says it cooperated with US inspections, takes export control laws seriously”, 12 Kasım 2026, https://www.reuters.com/world/china/nvidia-customer-megaspeed-says-it-cooperated-with-us-inspections-takes-export-2026-11-12/.

[15] Singapore Ministry of Home Affairs (2026), “Singapore’s Investigations into Alice Huang (Huang Le) and Megaspeed International Pte Ltd”, 12 Kasım 2026, https://www.mha.gov.sg/media-room/newsroom/singapore-investigations-into-alice-huang-huang-le-and-megaspeed-international-pte-ltd/.

[16] Yunus Paksoy (2026), “Teknoloji, casusluk, uçkur”, 15 Kasım 2026, kamuya açık X paylaşımı/yazısı; ayrıca 12 Kasım 2026 tarihli Jensen Huang hakkındaki paylaşımı. https://x.com/yunuspaksoy/status/2121948367034999180; https://x.com/yunuspaksoy/status/2120976674154065978.

[17] Eduardo Baptista (2026),  “Huawei looks beyond Moore's Law”, Reuters, 27 Mayıs 2026, https://www.reuters.com/technology/artificial-intelligence/huawei-looks-beyond-moores-law-2026-05-27/.

[18] Reuters (2026), “Huang exit and US scrutiny imperil $3 billion in Chinese AI projects reliant on Nvidia”, 13 Kasım 2026, https://www.reuters.com/world/china/huang-exit-us-scrutiny-imperil-3-billion-chinese-ai-projects-reliant-nvidia-2026-11-13/.

16 Kasım 2026 Pazartesi

USSG Dergisinin İlk Sayısı Yayımlandı!

 

Uluslarararası Politika Akademisi (UPA) ekibince Prof. Dr. Ozan Örmeci önderliğinde kurulan ve siber güvenlik, yapay zekâ ve diğer teknolojik gelişmeleri klasik güvenlik literatürü ve konularıyla bağdaştırmayı amaçlayan Türkiye merkezli yeni bir uluslararası yayın olan Uluslararası Siyaset ve Siber Güvenlik Dergisi-USSG'nin birinci cilt, 1 nolu ve Aralık 2026 tarihli ilk sayısı 17 Kasım 2026 itibariyle yayımlandı. USSG hakkındaki tüm bilgilere buradan ulaşabilirsiniz. 160 sayfalık derginin birinci sayısına ilişkin tüm detaylar ise burada ve aşağıda yer almaktadır. Derginin ikinci ve üçüncü sayıları 2027 yılı içerisinde yayınlanacaktır. Makalelerinizi esupakurumsal@gmail.com adresine gönderebilirsiniz.

USSG Cilt 1, Sayı: 1 (2026 Aralık)

(ussg 1-1)

DOI: 10.5281/zenodo.24301428

Tam sayı (Academia.edu)

Tam sayı (Zenodo)

Önsöz (1-2)  (Ozan ÖRMECİ) (03 önsöz)

İçindekiler (3) (04 içindekiler)

1. Popular Movies About Cyber Security (4-25) (Ozan ÖRMECİ) (05 örmeci)

2. Rusya-Ukrayna Savaşı Sonrasında Avrupa Birliği Dış Politikasının Dönüşümü: 'Normative Power Europe' Yaklaşımının Yeniden Değerlendirilmesi (26-54) (Oğuzhan MANİOĞLU) (06 manioğlu)

3. Avrupa Birliği Güvenlik Girişimlerinin Ukrayna-Rusya Savaşı Çerçevesinde Dönüşümü: Dost ve Düşman Algısının Belirginleşmesi (2022-2026) (55-94) (Mehmet EMİR & İsmail Hakkı PEKİN) (07 emir-pekin)

4. Türkiye'nin Siber Güvenlik Politikaları (95-122) (Ozan ÖRMECİ) (08 örmeci)

5. Multidimensional Human Security Among Older Muslim Migrants in Europe: Vulnerability, Discrimination, and Protection (123-160) (Cemal YILMAZ) (09 yılmaz)

Avrupa Birliği'nden Türk Çeliğine Yeni Anti-Damping Vergisi: Ekonomik Karşılıklı Bağımlılık ve Ticari Gerilim

 

Giriş

Türkiye ile Avrupa Birliği (AB) arasındaki ekonomik ilişkiler, siyasi gündemde yaşanan iniş çıkışlara rağmen yoğun üretim, yatırım ve ticaret bağları üzerinden sürdürülmektedir. Bu karşılıklı bağımlılığın en görünür alanlarından biri, Avrupa sanayiinin tedarik zincirlerine entegre olmuş Türk imalat sektörüdür. Ancak Avrupa Komisyonu'nun 16 Kasım 2026'da belirli soğuk haddelenmiş yassı çelik ürünlerine yönelik kesin anti-damping vergilerini açıklaması, bu ilişkinin ticaret savunma araçları ve sanayi rekabetçiliği boyutunu yeniden gündeme getirmiştir.[1] Karar, Türkiye'nin yanı sıra Hindistan, Japonya, Tayvan ve Vietnam menşeli belirli ürünleri kapsamaktadır. Dolayısıyla, gelişmeyi salt Türkiye-AB ilişkilerindeki kapsamlı bir ticaret krizi ya da Türk çelik sektörünün tamamına yönelik özel olarak düzenlenmiş bir önlem olarak sunmak doğru değildir. Ancak yine de, Türkiye'nin AB üyelik sürecinin tamamen donduğu ve Kıbrıs Sorunu konusunda tartışmaların gündeme geldiği bir dönemde yapılan bu uygulama, AB'nin Türkiye'den beklentilerini göstermesi ve bu beklentilerin karşılanmaması durumunda ilerleyen süreçte ortaya çıkabilecek daha kapsamlı krizlerin anlaşılması açısından önemlidir.

Kararın kapsamı ve Türkiye için belirlenen oranlar

Avrupa Birliği Komisyonu'nun 2026/2547 sayılı Uygulama Tüzüğü, paslanmaz çelik hariç olmak üzere demir veya alaşımsız çelikten ya da diğer alaşımlı çelikten üretilen; soğuk haddelenmiş, kaplanmamış ve soğuk haddeleme dışında başka bir işleme tabi tutulmamış belirli yassı ürünleri kapsamaktadır. Tüzükte, bazı ürünler ayrıca kapsam dışında bırakılmıştır. Bu nedenle, verginin uygulanıp uygulanmadığı, ürünün yalnızca genel ticari adına bakılarak değil, teknik özellikleri ve ilgili gümrük/TARIC sınıflandırması üzerinden belirlenmelidir.[2]

Türkiye bakımından kesin anti-damping vergileri üretici ve ihracatçı kategorilerine göre farklılaştırılmıştır:

Üretici / ithalat kategorisiKesin anti-damping vergisi
Borçelik Çelik Sanayi Ticaret A.Ş.%7,8
Tatmetal Çelik Sanayi ve Ticaret A.Ş.%3,0
Diğer iş birliği yapan üreticiler%4,9
Türkiye menşeli diğer tüm ithalatlar%7,8

Bireysel oranların uygulanması, Tüzükte öngörülen koşullara ve üreticiyi tanımlayan geçerli ticari faturanın sunulmasına bağlıdır. Bu belge koşulu önemlidir: İlgili üreticiye ait oranı kanıtlayan fatura sunulmadığında, düzenlemede öngörülen genel oran uygulanır.[2] Komisyon'un duyurusuna göre, AB pazarındaki soğuk haddelenmiş yassı çelik ürünlerinin değeri yaklaşık 23,2 milyar avrodur. Soruşturma kapsamındaki beş ülkeden yapılan ithalatın toplam değeri ise yaklaşık 1,775 milyar avro olarak açıklanmıştır. Türkiye'den gelen ithalatın bu toplam içindeki değeri yaklaşık 240 milyon avrodur.[1] Bu veriler, kararın sektör açısından önemini göstermekle birlikte, Türkiye'nin toplam çelik ihracatına etkisini tek başına ölçmeye yetmez.

Soruşturmanın hukuki ve ekonomik çerçevesi

Soruşturma, Avrupa çelik üreticilerini temsil eden EUROFER'in şikâyeti üzerine 18 Eylül 2025'te başlatılmıştır. Komisyon, inceleme sonucunda belirli ürünlerin AB pazarına dampingli fiyatlarla girdiği ve Birlik üreticileri açısından maddi zarar doğurduğu sonucuna ulaşmıştır.[1][2] 

Anti-damping vergileri, Dünya Ticaret Örgütü (WTO) kuralları ve AB'nin ortak ticaret politikası çerçevesinde kullanılan ticaret savunma araçlarıdır. Bu nedenle, söz konusu kararı doğrudan siyasi bir yaptırım olarak nitelendirmek isabetli değildir. Bununla birlikte, ticaret savunma önlemleri ihracatçıların pazara erişimini, ithalatçıların tedarik kararlarını ve ikili ekonomik ilişkilerin atmosferini etkileyebilir.[3] 

Bu soruşturmanın dikkat çeken yönlerinden biri, Komisyon'un Hindistan ve Tayvan için 'özel piyasa durumu' (particular market situation) bulunduğu sonucuna varmasıdır. Komisyon, Hindistan'da demir cevheri fiyatlarını etkileyen kamu tedbirlerini; Tayvan'da ise Çin kaynaklı ithalatın yerel fiyatlar ve üretici kârlılığı üzerindeki baskısını değerlendirmiştir. Komisyon'un açıklamasına göre, bu yaklaşım, ilgili soruşturmada ilk kez bu ölçekte uygulanmıştır.[1] Türkiye bakımından ise nihai düzenlemede Borçelik ve Tatmetal için ayrı ayrı hesaplanan oranlar yer almıştır. Bu farklılık, soruşturmanın ülke geneli için tek bir oran belirlemekten ziyade şirketlerin verileri ve hukuki konumları temelinde yürütüldüğünü göstermektedir.[2]

AB'nin bu kapsamda vergi uyguladığı diğer ülkeler ve oranları ise şu şekildedir:

  • Hindistan: %9,5,
  • Vietnam: %16,
  • Tayvan: %20,7 – %27,9,
  • Japonya: %27,9.

Türkiye'nin çelik ihracatı ve rekabet gücü

Yeni vergilerin Türkiye açısından olası etkileri üç başlıkta ele alınabilir. İlk olarak, kapsama giren ürünleri AB'ye ihraç eden firmaların fiyat rekabeti değişebilir. Şirketler arasında belirlenen oran farklılıkları, aynı ürün pazarında maliyetleri ve teklif koşullarını etkileyebilir. Ancak fiilî etkinin büyüklüğü; ürün bazındaki ihracat miktarına, sözleşmelere, fiyatların geçişkenliğine ve alıcıların alternatif tedarik imkânlarına bağlıdır.

İkinci olarak, AB'deki ithalatçılar ve çelik kullanan sanayi kuruluşları tedarikçi portföylerini yeniden değerlendirebilir. Soğuk haddelenmiş yassı çelik; otomotiv, beyaz eşya, makine ve çeşitli imalat faaliyetlerinde kullanılan girdiler arasındadır. Bu nedenle, verginin etkisi yalnızca ihracatçı üreticilerle sınırlı kalmayıp, ithalatçı ve kullanıcı işletmelerin maliyet hesaplarına da yansıyabilir.

Üçüncü olarak, Türk üreticilerin alternatif pazarlara yönelme arayışı güçlenebilir. Bununla birlikte, Avrupa pazarı; coğrafi yakınlık, lojistik bağlantılar, teknik standartlar ve mevcut üretim ağları nedeniyle kolayca ikame edilebilecek bir pazar değildir. Bu nedenle, yeni pazar arayışı, AB pazarındaki konumu koruma ve ürün bazında rekabet gücünü artırma stratejilerinin yerine değil, yanına yerleştirilmelidir.

Türkiye-AB ilişkilerinde ekonomik karşılıklı bağımlılık

Türkiye-AB ekonomik ilişkileri, Gümrük Birliği'nin ötesinde doğrudan yatırımlar, ara malı ticareti, ortak üretim zincirleri ve düzenleyici uyum üzerinden şekillenmektedir. Bu yapı, taraflar arasında zaman zaman ticaret savunma tedbirleri veya teknik düzenlemelerden kaynaklanan anlaşmazlıklar ortaya çıksa da ekonomik diyaloğun sürdürülmesini gerekli kılar.

Türkiye'nin önünde üç politika seçeneği bulunmaktadır. Birincisi, etkilenen şirketlerin Komisyon'un hesaplamalarını, ürün kapsamını ve bireysel vergi oranlarını teknik ve hukuki açıdan incelemesi; mevzuatın tanıdığı itiraz ve yargı yollarını değerlendirmesidir. İkincisi, sanayi rekabetçiliğinin üretim verimliliği, enerji maliyetleri, karbon yoğunluğu ve yüksek katma değerli ürünler üzerinden güçlendirilmesidir. Üçüncüsü ise, Türkiye-AB diyalog mekanizmalarında ticaret savunma önlemleri, teknik standartlar ve sanayi politikaları konularının daha düzenli bir biçimde ele alınmasıdır.

Son olarak, kuşkusuz, Türkiye'nin AB ile yakınlaşma politikası çerçevesinde Gümrük Birliği'nin güncellenmesi ve "Made in Europe" planına dahil edilmesi gibi uygulamalar gündeme gelebilir. Ancak AB, geçtiğimiz gün basına yansıyan haberlere göre, bu konuda ilerleme için Kıbrıs'ta müzakere masasına dönülmesini şart koşmaktadır. Bu ise, Türkiye'nin bir ulusal gurur meselesi olarak gördüğü KKTC'nin yaşatılmasını riske atacağı için, Türkiye'de milliyetçi ve AB karşıtı çevrelerde sıcak karşılanmamaktadır. Türk hükümeti de, 2000'lerin aksine, özellikle 15 Temmuz 2016 darbe girişiminden beri giderek daha Avrasyacı ve AB-şüpheci bir çizgide ilerlemektedir. Bu bağlamda, ilişkilerin Kıbrıs ve diğer konular nedeniyle daha da gerilmesi halinde, AB'nin Gümrük Birliği uygulamasına rağmen kotalar ve anti-damping uygulamalarıyla Türk ihracatına daha da büyük engeller çıkarması olasıdır. Ancak bu durum da risklidir; zira başka pazarlara yönelen Türkiye'nin AB'ye yönelik ihtiyacı azaldıkça, AB'nin Türkiye üzerindeki nüfuzu ve etki gücü de azalmaktadır. Bu bağlamda, Kıbrıs Sorunu ve Yunan-Rumlarla yaşanan uyuşmazlık, Türkiye'nin AB ile ilişkilerini adeta esir alan bir sorun niteliğindedir. Ayrıca ABD'yi sürekli yüksek gümrük vergileri üzerinden eleştiren AB'nin aynı şeyi kendisinin uygulaması da ilkesel olarak tutarlı bir politika değildir. 

Uygulamada, yukarıda sıralanan bu seçeneklerin hiçbiri, kararın hukuki niteliğini peşinen tartışmalı hâle getirmeyi veya karşı önlemleri otomatik biçimde gündeme getirmeyi gerektirmez. Öncelik, somut ekonomik etkinin ürün ve firma bazında ölçülmesi; ardından ilgili şirketler ve kamu kurumlarının kanıta dayalı bir ticari diplomasi yürütmesidir. Daha kapsamlı siyasi çözüm ise, belirttiğimiz üzere ancak Türkiye-AB ilişkilerinde ilerleme sağlanması halinde mümkün olabilir. Bunun yolu da, AB'den gelen sinyallere bakıldığında, Kıbrıs Sorunu'nda müzakere masasına dönülmesine bağlıdır.

Sonuç

Avrupa Komisyonu'nun 16 Kasım 2026'da açıkladığı kesin anti-damping vergileri, Türkiye'nin AB pazarına yönelik belirli soğuk haddelenmiş yassı çelik ihracatı açısından dikkate alınması gereken yeni bir gelişmedir. Türkiye için belirlenen yüzde 3 ile yüzde 7,8 arasındaki oranlar, üretici bazında farklılık göstermektedir. Bununla birlikte, önlemin bütün Türk çelik sektörünü veya tüm çelik ürünlerini kapsadığı yönündeki bir değerlendirme yanlış olur.

Daha geniş perspektiften bakıldığında, bu karar, Türkiye-AB ilişkilerinde ekonomik karşılıklı bağımlılığın ticaret savunma araçları, sanayi rekabetçiliği ve ekonomik güvenlik boyutlarıyla birlikte ele alınması gerektiğini göstermektedir. Türkiye'nin önceliği, Avrupa pazarındaki konumunu korurken, üretim verimliliğini, teknolojik kapasitesini ve ticari diplomasi araçlarını güçlendirmek olmalıdır.

Prof. Dr. Ozan ÖRMECİ


KAYNAKÇA

[1] European Commission, Directorate-General for Trade and Economic Security, “Commission imposes anti-dumping duties on certain cold-rolled flat steel products”, 16 November 2026. https://policy.trade.ec.europa.eu/news/commission-imposes-anti-dumping-duties-certain-cold-rolled-flat-steel-products-2026-11-16_en.

[2] Commission Implementing Regulation (EU) 2026/2547 of 13 November 2026 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain cold-rolled flat steel products originating in India, Japan, Taiwan, Türkiye and Vietnam, Official Journal of the European Union, 16 November 2026. https://data.europa.eu/eli/reg_impl/2026/2547/oj.

[3] World Trade Organization, “Anti-dumping”, https://www.wto.org/english/tratop_e/adp_e/adp_e.htm.

14 Kasım 2026 Cumartesi

Türkiye's Investment Fund Crisis Puts the Government Under Pressure

 

Introduction

Türkiye's investment fund crisis has developed into one of the most significant financial and political challenges facing the country in the second half of 2026. What initially appeared to be a liquidity problem involving several investment funds has evolved into a broader debate about financial market supervision, investor protection, institutional accountability, and public confidence in the country's capital markets.

The crisis became particularly visible in September 2026, when several investment funds struggled to meet investors' redemption requests. Subsequent regulatory decisions, the liquidation of 131 investment funds, and a widening judicial investigation brought the issue to national attention. According to figures released by the Capital Markets Board (Sermaye Piyasası Kurulu – SPK), approximately 455,758 individual investors were affected by the liquidation process.¹

The developments have also attracted considerable international attention. As the government attempts to manage the financial consequences, establish a framework for investor repayments, and maintain confidence in Türkiye's financial system, the issue has increasingly become a political challenge for the government.

This article examines the crisis' background, the regulatory and judicial developments, the government's response, and the potential implications for Türkiye's economy and political environment. It does not seek to assign individual responsibility or draw conclusions about allegations that remain under investigation.

1. How Did the Crisis Emerge?

Investment funds are financial instruments through which investors pool their resources and invest in assets such as equities, government bonds, deposits, and other financial instruments. In Türkiye, the investment fund industry expanded considerably in recent years, partly because households sought alternative ways of protecting their savings against inflation and currency depreciation.

The sector's growth also coincided with increased participation in the stock market and the expansion of alternative investment products. Some funds achieved exceptionally high reported returns, attracting substantial investor interest and significant capital inflows.

However, questions subsequently emerged regarding the concentration of certain funds in relatively illiquid, small-capitalization stocks. Such securities can be harder to sell in large quantities without affecting market prices. Consequently, funds with substantial positions in these assets may face difficulties meeting redemption requests when a large number of investors simultaneously seek to withdraw their money.²

This issue became increasingly visible during September 2026. After Pusula Portföy and Tera Portföy struggled to meet certain payment obligations, concerns spread across the investment fund industry. The situation also affected the wider stock market. Investors worried that funds facing liquidity difficulties might be forced to sell large quantities of shares. The resulting uncertainty contributed to significant selling pressure on Borsa İstanbul, particularly on 15 and 16 September.³

The crisis therefore involved several interconnected dimensions: liquidity management, portfolio concentration, the valuation of financial assets, investor redemption rights, and the regulatory framework governing investment funds. It is important to distinguish these observable financial developments from allegations of possible market manipulation. The latter remain matters for the relevant regulatory and judicial authorities.

2. The Regulatory Intervention

On 17 September 2026, the Capital Markets Board (SPK) announced a major intervention involving seven portfolio management companies: Tera Portföy, Pusula Portföy, Hedef Portföy, Atlas Portföy, A1 Portföy, Pardus Portföy and Bulls Portföy. The SPK suspended transactions involving the relevant funds on the Turkish Electronic Fund Trading Platform (TEFAS) and initiated the liquidation of 131 investment funds. The decision represented an extraordinary regulatory response to the problems affecting the sector.⁴

The scale of the situation became clearer when the regulator disclosed how many investors were affected. According to figures reported by Reuters on 23 September, 455,758 individual investors held positions in the funds concerned, whose combined assets were valued at approximately $18 billion at the time of the initial intervention.⁵ The authorities also introduced measures intended to limit the potential impact on the wider financial system. The government and financial regulators addressed liquidity conditions, while the Central Bank of the Republic of Türkiye announced additional liquidity management measures.

The intervention mattered because it showed the issue had moved beyond the operational difficulties of individual investment funds and become a broader financial stability concern. Nevertheless, the liquidation process created a new challenge: determining how investors would recover their money, how the funds' assets would be valued, and how any potential losses would be distributed.

3. The Judicial Investigation and Political Implications

Alongside the regulatory response, judicial authorities initiated an investigation into transactions involving certain companies and investment funds. The investigation reportedly examines allegations concerning market manipulation, insider trading, financial transactions, and the possible use of investment funds in coordinated market activities.

Several individuals have been detained or arrested during the investigation. These developments have drawn particular attention because the investigation has expanded beyond financial market professionals to include figures connected to the political and administrative establishment. One of the most prominent developments occurred in November 2026, when former family and social affairs minister Fatma Betül Sayan Kaya was arrested in connection with the expanding investigation. According to the Associated Press, the allegations relate to suspected involvement in a share-price manipulation investigation. Kaya has denied wrongdoing, and the allegations have not been established through a final judicial ruling.⁶

The investigation has also drawn attention to senior financial regulatory officials. According to the Financial Times, Banking Regulation and Supervision Agency (BDDK) Chairman Şahap Kavcıoğlu offered to resign amid the growing controversy. The newspaper reported that he had not been publicly identified as a suspect and that it remained unclear whether his resignation offer would be accepted. The same report referred to the detention of three senior BDDK officials, one of whom was reportedly remanded in custody on suspicion of bribery.⁷

These developments have increased the political sensitivity of the crisis. However, the legal distinction between allegations, investigative measures, detention, arrest, and proven criminal responsibility remains essential. The investigation is ongoing, and its ultimate findings will depend on the evidence the competent judicial authorities evaluate.

4. The Government's Response and Investor Compensation

The government's response has increasingly focused on two objectives: containing the financial impact and establishing a mechanism through which affected investors can recover their funds. An important legislative step was taken on 22 October 2026, when the Turkish Parliament adopted Law No. 7596 concerning certain investment funds ordered into liquidation. The law was subsequently published in the Official Gazette (Resmi Gazete) on 27 October.⁸ 

The legislation established a framework for liquidating the affected funds, recovering assets, and distributing available resources among investors. It also introduced arrangements for interim payments, prioritizing the protection of smaller investors. Under the relevant framework, eligible investors can receive interim payments subject to the applicable calculation methods and a maximum threshold of one million Turkish lira.

The SPK subsequently published its implementation procedures on 27 October, clarifying arrangements for administering the funds, the institutions responsible for liquidation, and the distribution of interim and final payments.⁹ 

The government has also sought to clarify the process' financial dimension. On 5 November, Treasury and Finance Minister Mehmet Şimşek announced that approximately 130.2 billion Turkish lira, equivalent to around $2.6 billion, had been paid to 420,031 investors across 108 investment funds undergoing liquidation. According to the minister, 179,449 investors had recovered their entire net investments. He also said the repayments were being financed through the funds' assets, recovery accounts and voluntary restitution accounts, rather than the public budget.¹⁰ 

These figures indicate that the repayment process has made substantial progress. Nevertheless, the final financial outcome depends on the completion of liquidation procedures, the realizable value of the remaining assets, and the outcome of ongoing recovery efforts. The distinction between the number of investors who have received payments and the total number of investors initially affected is particularly important when assessing the overall situation.

5. Economic and Political Consequences

The investment fund crisis has implications extending beyond the investors directly involved. First, it has raised questions about confidence in Türkiye's capital markets. Investment funds depend heavily on the credibility of asset valuations, transparency, and investors' ability to access their money under established procedures. Any prolonged uncertainty in these areas can influence investment decisions.

Second, the crisis has created an additional challenge for Türkiye's efforts to attract international capital. As the country seeks foreign investment and works to strengthen its macroeconomic credibility, developments involving major financial institutions and regulatory authorities can attract increased scrutiny from international investors. 

Third, the political implications are becoming more visible. The involvement of individuals with political connections, the expansion of judicial investigations and the reported resignation offer by a senior financial regulator have made it increasingly difficult for the government to treat the issue as exclusively a technical matter concerning financial markets. 

The government must therefore address several expectations simultaneously: protecting investors, ensuring transparency in the liquidation process, maintaining financial stability, and demonstrating that allegations are being investigated through appropriate legal procedures. 

The crisis also presents an institutional challenge. The effectiveness of financial regulation depends not only on intervention after problems emerge but also on the capacity to identify potential risks early. The experience may therefore encourage a broader discussion about portfolio concentration limits, liquidity requirements, valuation practices, disclosure obligations and supervisory coordination. It would nevertheless be premature to draw definitive conclusions about the overall performance of the regulatory system before the relevant investigations and reviews are complete.

Conclusion

Türkiye's investment fund crisis has evolved from a problem involving liquidity and redemption difficulties into a broader financial, institutional and political challenge. The liquidation of 131 investment funds, the involvement of approximately 456,000 investors, the introduction of a new legislative framework and the expanding judicial investigation illustrate the complexity of the situation. 

Turkish government has taken steps to address the immediate financial consequences, and the repayment figures announced in November indicate considerable progress in providing investors with access to their funds. However, the ultimate outcome will depend on the completion of liquidation procedures, the recovery of assets, the treatment of outstanding claims and the findings of the judicial investigation. So far, Turkish President Recep Tayyip Erdoğan has sent a clear message to international markets about the government's decisiveness in seeing the process through to completion without hesitation. 

Politically, the crisis tests the government's institutional credibility. How it is handled may shape perceptions of financial regulation, investor protection, and public accountability. For Türkiye, the central issue is therefore not simply how to resolve the immediate difficulties experienced by a group of investment funds. It is also how to restore confidence in the country's capital markets and ensure that the institutional framework can effectively manage similar risks in the future. At this stage, the most appropriate assessment is that the crisis remains an evolving process. Its full economic, legal and political consequences will become clearer as the liquidation procedures advance and the judicial authorities complete their investigations.

Prof. Dr. Ozan ÖRMECİ


REFERENCES

  1. Reuters (2026), “Turkey says nearly half a million investors affected by funds liquidation”, 23 September 2026, Investing.com / Reuters.
  2. Reuters (2026), “How Turkey's investment fund bubble burst”, 2 October 2026, Reuters.
  3. Ekonomim (2026), “Türkiye'de fon krizi nasıl başladı, nereye gidiyor?”, 17 September 2026, Ekonomim.
  4. Capital Markets Board of Türkiye (SPK), decisions concerning the liquidation of investment funds, 17 September 2026; see also the subsequent regulatory announcements.
  5. Reuters (2026), “Turkey says nearly half a million investors affected by funds liquidation”, 23 September 2026, Reuters.
  6. Associated Press (2026), “Turkey arrests ex-minister as part of a widening fund manipulation scandal”, November 2026, AP News.
  7. Financial Times (2026), “Turkey's chief banking regulator offers to resign over $20bn fraud scandal”, November 2026, Financial Times.
  8. Republic of Türkiye, Law No. 7596, “Law on Certain Investment Funds Ordered into Liquidation”, adopted 22 October 2026 and published in the Official Gazette, No. 33413, 27 October 2026.
  9. Capital Markets Board of Türkiye (SPK) (2026), “Press Announcement: Procedures and Principles Regarding Liquidation and Payments”, 27 October 2026, SPK.
  10. Anadolu Agency (2026), “Türkiye repays $2.6B to over 420,000 investors as fund liquidations proceed”, 5 November 2026, Anadolu Agency.